ล่ารักเจ้าสาวแจ็คพ็อต

บริเวณทางเข้าโรงถ่ายทำรายการโทรทัศน์ชื่อดัง ผู้คนหนาตาต่างยืนออกันเพื่อรอเข้าฉาก แสงแดดร้อนแรงในยามบ่ายทำให้ผนังด้านนอกทาสีสันฉูดฉาด ดูสดใสมากเป็นพิเศษ คนที่มาร่วมรายการบางคนเข้าไปรออยู่ด้านใน บางคนก็เลือกฆ่าเวลาด้วยการสูบบุหรี่อยู่ด้านนอก บริเวณใกล้ๆ กันนั้นมีร้านขายขนม รถเข็นขายน้ำหวานกาแฟ และรถเข็นขายผลไม้มาจอดเรียงกันประจำที่รอลูกค้ามาอุดหนุน

สายลมยามบ่ายพัดแผ่ว ทำให้มีกลิ่นบุหรี่จางๆ เจืออยู่ในอากาศ

หล่อนนั่งตรงม้านั่งหินอ่อนสไตล์ยูนีคหน้าโรงถ่าย ห่างออกมาจากตัวอาคาร หญิงสาวสวมเสื้อแขนกุดสีฟ้าพยับหมอก เข้ากันดีกับกระโปรงทรงเอคลุมเข่าสีชมพูกะปิ คาดเข็มขัดเส้นเล็กน่ารัก ด้านหน้าทำด้วยเหล็กชนิดอ่อนเป็นรูปโบว์สีเงินดูน่ารัก ผมสีดำขลับยาวสลวยถูกรวบครึ่งศีรษะแล้วกลัดด้วยโบว์เล็กๆ สีฟ้า เข้ากันกับสีเสื้อ ทำให้เธอดูสวยหวานชวนมอง หากเจ้าหล่อนกลับนั่งซึมเศร้าอยู่เพียงลำพัง ปภาณพิชญ์ก้มลงมองหน้าจอสมาร์ตโฟนที่ตอนนี้เปิดลิสต์รายชื่อมาถึงชื่อคนๆ หนึ่ง ที่มีความสำคัญกับเธอมาตลอดเวลาทั้งหมดสองปีที่ผ่านมา...

แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงคนสำคัญในลำดับที่หนึ่งสำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว...

แต่สำหรับปภาณพิชญ์นั้น ‘เขา’ เคยเป็นผู้ชายที่สำคัญกับเธออย่างไรทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้น

ไม่มากไป... ไม่น้อยไป...

ไม่มีใครมาแทนที่...

‘ความรัก... เมื่อเกิดขึ้นแล้ว มันยังคงอยู่ และยังจะรักอย่างนั้นตลอดไป...’

ประโยคนั้น ‘เขา’ เคยพูดไว้เสมือนเป็นผู้ให้คำมั่น แต่ในวันนี้คำพูดเหล่านั้นของเขามันได้ทำลายความศรัทธาของตัวเขาเองหมดสิ้น เขาเคยพูดอะไรไว้... วันนี้เขาคงลืมมันไปแล้ว

หญิงสาวนั่งมองหน้าจอมือถือด้วยใจจดจ่อ การรอคอยที่ไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงที่ตรงไหน...

‘วันนี้ถ้าเขามา จะถือว่าเป็นการเริ่มต้นใหม่ของความรักอีกครั้ง’

หล่อนจะต้องช่วงชิงเขากลับมาให้ได้... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ปภาณพิชญจะงัดทุกไม้เด็ด เฟ้นทุกไม้ตาย เพื่อช่วงชิงคนรักกลับมาให้จงได้ นั่นคือปณิธานของหญิงสาว

ปภาณพิชญ์ โชติธนัทหรือโยเกิร์ต ครีเอทีฟสาวบริษัทโฆษณาแนวหน้าวัย 24 ปี เธอเพิ่งบอกลาจากบริษัทแรกที่เธอเริ่มงานหลังจากเรียนจบจากคณะนิเทศศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังหมาดๆ ที่หญิงสาวต้องตัดสินใจโบกมือลาอาชีพที่เธอรักนั่นก็มีสาเหตุมาจากความไม่กินเส้นกับโฉมสุดาเออีสาวจอมเหวี่ยงถึงขั้นถูกภาคทัณฑ์จากหัวหน้าสายงาน มันเป็นเรื่องปกติอยู่ว่าในบริษัทโฆษณานั้น ฝ่ายการตลาดโดยเฉพาะเออีมักจะมีความเห็นไม่ตรงกันกับฝ่ายครีเอทีฟ ใช่ว่าบริษัทต้นสังกัดของปภาณพิชญ์จะเป็นเพียงบริษัทเดียว มันเป็นกันทั้งวงการ กลายเป็นเรื่องธรรมชาติไปแล้ว ไอ้ความไม่ลงรอยกันของฝ่ายการตลาดกับฝ่ายครีเอทีฟในบริษัทโฆษณาหลายๆ แห่ง

สาเหตุเพราะฝ่ายหนึ่งมีหน้าที่ดูแลลูกค้า ก็ต้องพยายามทำตามใจลูกค้าเพื่อเป็นการเอาใจและรักษาฐานลูกค้าเอาไว้ไม่ให้เปลี่ยนใจไปใช้บริการบริษัทโฆษณารายอื่นหรือบริษัทคู่แข่ง นั่นถือเป็นเรื่องธรรมชาติของฝ่ายการตลาด แต่ในทางตรงข้ามฝ่ายครีเอทีฟนั้นจะสนใจแต่ผลงานสร้างสรรค์ของตนเองเป็นที่ตั้ง ชนิดที่เรียกว่าเป็นศูนย์กลางจักรวาลเลยก็ว่าได้

ความเห็นเรื่องงานที่ไม่ลงรอยกันระหว่างปภาณพิชญ์กับเพื่อนสาวคนเคยสนิทอย่างโฉมสุดาที่ทำในตำแหน่งเออีดูแลงบโฆษณาของลูกค้ารายใหญ่ ความแค้นเคืองในใจระหว่างกันนั้น จากเรื่องเล็กๆ มันก็สั่งสมมาจนถึงจุดระเบิด

คนที่ยอมเป็นฝ่ายจากลาก็คือปภาณพิชญ์ เพราะเธอไม่อยากต้องมีปัญหากับเพื่อนที่เคยรักกันมากอย่างโฉมสุดาอีกต่อไป การถอยกลับมาอาจไม่ใช่คนพ่ายแพ้เสมอไป แต่มันเป็นการถอยเพื่อตั้งหลักใหม่ ในเส้นทางที่ดีกว่าก็เป็นได้

กว่าจะก้าวผ่านมรสุมครั้งใหญ่มาได้ แต่วันนี้ปภาณพิชญ์ก็มีความสุขดี กับการทำงานครีเอทีฟให้ลูกค้า ในลักษณะโฮมออฟฟิศ เพราะงานของเธอถ้ามีฐานลูกค้าเก่าที่รู้จักผลงาน เคยใช้งานมาก่อน ถ้าชอบก็จะส่งงานมาให้ทำอยู่เรื่อยๆ โดยตอนนี้เธอทำงานฟรีแลนซ์ ไม่ต้องขึ้นตรงกับบริษัท แต่ยึดที่ความพึงพอใจในผลงาน นอกจากเรื่องงานเธอยังมีอีกเรื่องที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน นั่นคือเรื่องความรัก ปลายทางความฝันของ ‘ลูกผู้หญิง’ หลายๆ คนนั่นก็คือการเป็นเจ้าสาว

และสำหรับปภาณพิชญ์แล้ว ผู้ชายที่โชคดีคนนั้นคือปกรณ์ รัมย์ไพประกาศิตหรือพี่หมอกรณ์ นายแพทย์หนุ่มหล่อนามสกุลดัง

เธอและเขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันมาก่อนตั้งแต่วัยมัธยม หลังจากเรียนจบก็ห่างกันจนไม่คิดว่าจะได้กลับมาเจอกันอีก กระทั่งนายแพทย์หนุ่มมาเป็นแพทย์อาสาในโครงการประชาสัมพันธ์โครงการควบคุมโรคติดต่อจากยุงลายของโรงพยาบาลชื่อดังแห่งหนึ่ง ที่ในขณะนั้นได้ทำแคมเปญร่วมมือกับโลชั่นทากันยุงยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งได้ว่าจ้างบริษัทโฆษณาที่ปภาณพิชญ์สังกัดอยู่ ให้ดูแลเรื่องภาพยนตร์โฆษณา คลอบคลุมถึงการจัดงานอีเว้นท์ และแถลงข่าวเปิดตัวโครงการดังกล่าวของโรงพยาบาลด้วย ซึ่งนั่นเองถือเป็นโอกาสดีที่ทำให้หญิงสาวโคจรกลับมาพบกับนายแพทย์หนุ่มรุ่นพี่อีกครั้ง นับแต่นั้นมาต่างก็สานสัมพันธ์ จากรุ่นพี่-รุ่นน้องกลายเป็นแฟนคลับ กระทั่งพัฒนาความสัมพันธ์ กลายเป็นคู่รักในเวลาต่อมา ถึงปัจจุบันนี้ก็ครบสองปีเต็มๆ ทุกอย่างดูเหมือนจะราบรื่น เหมือนว่าปภาณพิชญ์จะได้ตัดเค้กเจ้าสาวในวันแต่งงาน ถ้าไม่เพราะมีมือที่สามอย่างธนิชา เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเข้ามาคั่นกลางระหว่างความรักของคนทั้งคู่!

‘ทำใจเหอะแก อกหักมันเรื่องธรรมชาติ’ ณฐาเพื่อนสนิทเอ่ยปลอบกลางวงปาร์ตี้ที่กลุ่มเพื่อนสนิทมารวมตัวกันทานข้าวและปาร์ตี้สังสรรค์กันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนเอาไว้อย่างเหนียวแน่นหลังจากที่ต่างคนต่างทำงานหลังจากเรียนจบถ้าไม่นัดปาร์ตี้แบบนี้เดือนละครั้งสองครั้งก็จะไม่มีโอกาสได้อยู่รวมกันแบบนี้เลย

‘ฉันรู้... แต่มันไม่ชินน่ะแก’ ปภาณพิชญ์เอ่ยเสียงเศร้า

‘ตาบวมเป็นกบชุบแป้งทอดละ นอนร้องไห้มากี่วันแล้วล่ะ?’ เพื่อนสาวอีกคนปลอบโยนซึ่งมันเป็นความเป็นห่วงเป็นใยที่ไม่หวานนักแต่เพื่อนที่รักและหวังดีกับปภาณพิชญ์ก็มีไม่น้อยและณฐาก็คือหนึ่งในนั้น

‘สามวัน’ ปภาณพิชญ์ตอบด้วยดวงตาปริ่มจะร้องไห้

‘เยอะไปนะ... แกให้เวลาไปกับการร้องไห้เพราะผู้ชายแบบนั้นสามวันเชียวหรือ?’

‘อกหักมันเจ็บนะ’

‘เสียใจไปใย หาใหม่สิแก... คิดเสียว่าเขาให้โอกาสเรามีแฟนใหม่ แกเองก็ต้องให้โอกาสตัวเองด้วย’

ปภาณพิชญ์กระวนกระวายใจขณะนั่งรออดีตคนรัก ขณะเดียวกันนั้นก็นึกถึงประโยคปลอบใจจากเพื่อนๆ เมื่อรู้ว่าเธอ ‘อกเดาะ’ เพราะพี่หมอเปลี่ยนใจ ‘ถ้าพี่หมอไม่มาตามนัดนั่นก็เพราะเขาหมดรักเราแล้วจริงๆ ไม่เห็นจะมีเหตุผลอื่นเลย’ หญิงสาวบอกตัวเอง

หลังตกอยู่ในวังวนแห่งความคิดนานพอสมควร ปภาณพิชญ์ลุกขึ้นเดินสำรวจสิ่งรอบตัว ทั้งที่ภายในใจกระวนกระวายว่าแฟนหนุ่มจะมาตามนัดไหม บริเวณด้านนอกอาคารมีผู้คนเดินสวนทางกันไปมา ต่างก็ลนลานรีบเร่ง ราวว่ากำลังแข่งกับเวลาในทุกการกระทำ ที่นี่เป็นโรงถ่ายทำขนาดใหญ่ของบริษัทเอกชน พื้นที่ให้เช่าสำหรับผลิตรายการโทรทัศน์มายมากหลายรายการ สถานีโทรทัศน์หลายแห่งก็มาถ่ายทำรายการนอกสถานที่แห่งนี้ ธุรกิจโรงถ่ายให้บริการให้เช่าสถานที่ อุปกรณ์ถ่ายทำ อุปกรณ์ประกอบฉาก

หญิงสาวเห็นทีมงานรายการเกมโชว์ชื่อดัง ต่างก็กำลังวุ่นวายกับการเตรียมงานกันอยู่นับสิบชีวิต ในอาณาบริเวณกว้างขวางนี้ให้เช่าพื้นที่ใช้เป็นโกดังเก็บฉากของรายการโทรทัศน์แต่ละรายการที่เช่าเป็นประจำอีกด้วยก็เรียกว่าทุกอย่างพร้อมให้บริการ นอกจากโรงถ่ายทำแล้ว อีกด้านหนึ่งจะมีคิวถ่ายทำรายการเกมโชว์สำหรับคู่รักที่นับว่าเป็นรายการยอดฮิตในยุคนี้ โรงอื่นๆ ก็ถ่ายรายการอื่นๆ ด้วยเช่นกัน แต่ละรายการต่างคนต่างทำงานในอาคารที่แบ่งเป็นสัดส่วน ไม่ข้องเกี่ยวกัน

อาคารโล่งโปร่งออกแบบให้ภายในเป็นโรงถ่ายทำรายการเกมโชว์ชื่อดังสำหรับคู่รัก เพื่อล่าเงินรางวัลกว่าครึ่งล้าน บ้านพร้อมที่ดิน แล้วยังมีทริปฮันนี่มูนสุดพิเศษสำหรับคู่รักที่ทำแจ็คพ็อตแตก ตามกติกาของทางรายการ

ปภาณพิชญ์สมัครเล่นเกมโชว์ชื่อดัง โดยกรอกรายละเอียดผ่านเว็บต์ไซค์ของทางรายการ หากเธอเลือกที่จะใช้ชื่อของปกรณ์แฟนหนุ่มแทนชื่อตนเอง ในขณะนั้นความรักระหว่างปภาณพิชญ์และปกรณ์ก็ถือว่าอยู่ในขั้นวิกฤติ ความสัมพันธ์ระหองระแหง ปัจจุบันเขากลายเป็นอดีตคนรักไปแล้ว

หลังจากนั้นนานพอสมควรเมื่อทีมงานจากรายการโทรศัพท์มาแจ้งว่าเธอคือผู้โชคดีได้เข้ารอบการแข่งขัน มันจะเรียกว่าสายเกินไปหรือไม่ทราบเพราะผู้ชายที่เป็นอดีตคนรักของเธอตอนนี้ระหองระแหงยิ่งขึ้นและดูเหมือนว่าความรักจะไม่เหมือนเดิม

เธอจึงอาศัยโอกาสนี้เพื่อปรับความเข้าใจและคิดว่าพี่หมอปกรณ์จะให้โอกาส เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่สำหรับความรัก แต่ตอนนี้เกมโชว์ใกล้จะเริ่มในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า พี่หมอผู้ชายที่เธอรักยังไม่โผล่หัวมาให้เห็นหน้าเลย...

‘ถ้าพี่หมอไม่มา... เราต้องตายแน่ๆ’ ปภาณพิชญ์คิดอย่างเคร่งเครียด เท้าหยุดเดินเพื่อเลื่อนสไลด์หน้าจอมือถือหาลิสต์เบอร์โทรคนที่เธอรอคอย กดโทรออกเป็นครั้งที่สิบแล้วกระมัง ปกติพี่หมอเป็นคนที่ถ้ารับปากแล้วเขาก็มักจะทำตามคำพูดเสมอ แต่ครั้งนี้ทำไมปภาณพิชญ์ถึงรู้สึกหวั่นใจอย่างไรไม่ทราบได้

‘อาจจะเพราะรักเราจืดจาง... พี่เขาเลยเอาใจใส่เราน้อยลง’ เธอคิดแล้วก็ถอนหายใจ มารู้ตัวอีกทีว่าเดินใจลอยเข้ามาในฮอลล์ เมื่อสายตามองเห็นผู้คนเดินขวักไขว่ ทั้งทีมงาน นักแสดงที่มาร่วมแข่งขัน รวมทั้งคู่รักจากผู้ชมทางบ้าน และพนักงานตบมือให้เสียงประกอบการถ่ายทำรายการอีกหลายสิบชีวิต ทุกคนต่างกำลังทำหน้าที่ หากเธอเพียงคนเดียวทำการถ่ายทำรายการสะดุดเพราะความคิดแผลงๆ แล้วแฟนไม่มาตามนัด เธอคงรู้สึกแย่ถ้าทำทีมงานรายการต้องเดือดร้อนเพราะเธอ