รวมเรื่องสั้น_เรื่องราวความรัก อ่านเท่าไหร่ก็ไม่มีเบื่อ

ปิ้ง! เสียงเตือนจากเครื่องปิ้งขนมปัง ชายวัยสามสิบต้นๆ ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงสแล็คสีดำ หันกลับมาสนใจมันทันที แต่ก็ไม่ลืมที่จะชำเลืองมองนาฬิกา ที่บอกเวลาหกโมงเช้านิดหน่อย เขาเอาขนมปังที่กรอบได้ที่ไปจัดไว้ในจานสำหรับอาหารเช้าแบบเบรทฟัดจำนวนสองชุด

และเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เขาก็ถอดผ้ากันเปื้อนออก เดินออกจากโซนครัว ไปยังอีกด้านและก้าวขึ้นบันไดสองสามขั้น ปัง...ปัง...เสียงทุบประตู

“ไม้” เขาเอ่ยเสียงดังพอให้คนข้างในได้ยิน และต่อจากนั้นเขาก็เดินต่อ ก็อก...ก็อก...เสียงเคาะประตู “มาย” เขาเอ่ยเสียงดังพอประมาณอีกครั้ง

ผลั๊วะ และสิ้นเสียง ประตูทั้งสองบานก็เปิดออกพร้อมกัน หญิงสาวผมยาวที่ถูกม้วนเป็นลอนหยิกสวยในชุดนักศึกษาพร้อม ออกมาจากประตูที่ถูกเคาะ

“ค่ะ อา” เธอในชุดนักศึกษา

“ครับ อา” ชายหนุ่มในชุดนักศึกษา เอ่ยเมื่อออกมาจากประตูที่ถูกทุบ

และทั้งสามก็เดินไปยังโต๊ะอาหาร ชุดอาหารเช้าสองชุด ไม้กับมาย นั่งประจำที่ของตน

“ก่อนออกเดินทาง ไม้โทรบอกอาอีกครั้งนะ” ชายร่างสูงกำยำเอ่ยพร้อมกับนั่งประจำหัวโต๊ะ และยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม

“ครับอานิว” ไม้ หรือ รัฐภูมิ ตอบรับพร้อมกินอาหาร

“อานิว อย่าดื่มแต่กาแฟสิค่ะ” มายพูดพร้อมกับตัดแบ่งฮอทดอกยื่นส้อมที่เสียบชิ้นฮอทดอกในจานตนส่งไปให้อานิว

นิว ภาคิน หรือ อานิว ของหลานแท้ๆ กับไม่แท้ รับฮอทดอกชิ้นนั้นและกินอย่างว่าง่าย

แต่เดิมคอนโดแห่งนี้ที่สามห้องนอน ประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งสิ้น คือ มาย แม่ของมาย ไม้ และพ่อของไม้ เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ที่ใช้เวลาด้วยกันแค่หนึ่งปี เมื่อแม่ของมายและพ่อของไม้ ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปีก่อนทั้งสองเสียชีวิต ทิ้งมายที่กำลังเรียนอยู่ปีสี่และไม้ที่เรียนอยู่ปีสอง กับธุรกิจมูลค่ามหาศาลที่กำลังเติบโตไปอย่างด้วยดี

แต่ธุรกิจ ไม้ และ มาย ช่างโชคดีมากที่พ่อของไม้มีน้องชายที่มีความสามารถกำลังเรียนจบปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจจากต่างประเทศ นั่นก็คือ อานิว

เขาต้องกลับประเทศไทยก่อนกำหนดเพื่อมาจัดการกับงานศพของพี่ชายและพี่สะใภ้ รวมถึงจัดการรับตำแหน่งประธานบริหารธุรกิจแทนพี่ชาย หลังจากจัดการเรื่องราวต่างๆ เสร็จเรียบร้อย นิวต้องกลับไปเรียนต่อให้จบ พร้อมๆ กับบริหารธุรกิจทางไกล ไปด้วย

นิว พึ่งจะกลับมาอยู่ที่ประเทศไทยอย่างถาวรเมื่อสี่เดือนก่อน เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดที่ครอบครัวพี่ชายเคยอาศัยอยู่ ในห้องนอนเก่าของพี่ชายและพี่สะใภ้ และหลังจากนั้น ทั้งสามก็ใช้ชีวิตร่วมกันมาจนถึงวันนี้ก็สี่เดือนแล้ว

ช่วงแรกๆ ทั้งสามต้องค่อยๆ ปรับตัวเข้าหากัน นิว แต่เดิมที่เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของตัวเองมาก แต่ตั้งแต่ที่ต้องดูแลหลานชายแท้ๆ กับหลานสาวไม่แท้ ตามคำสั่งเสียของพี่ชาย เขาก็กลายเป็นพ่อบ้านยามที่อยู่ต่อหน้าหลานทั้งสอง

นิว กับ ไม้ที่นั่งกินไปคุยไปตามประสาอาหลาน มายที่นั่งอยู่ด้วย เธอก็กินอาหารเช้าในจานเธอสลับตัดแบ่งยื่นส่งให้อานิวได้กินด้วย เพราะถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ อานิวก็จะดื่มแต่กาแฟ

และเมื่อทั้งสามกินกันเสร็จแล้ว มายและไม้ก็ประสานสายตากัน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่และใครกันที่ไม่ชอบการเก็บล้าง และวันนี้เป็นวันหยุดของแม่บ้านไม่ประจำ มายและไม้ก็เตรียมตัว

“ยันยิงเยา ปักกะเป่ายิ้ง...ฉุบ” เสียงร้องของมายและไม้ ก็ร้องออกมาพร้อมกัน

“ผมไปก่อนนะครับ...” และเสียงของไม้ก็ดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี เมื่อเขาออกฆ้อนและมายออกกรรไกร

นิวเอนกายนั่งพิงพนักและยิ้มออกมา เพราะเดือนนี้ทั้งเดือนแทบจะเป็นมายที่แพ้ มายลุกขึ้นและเริ่มเก็บโต๊ะ พร้อมกับสายตาไม่พอใจมองคนหัวโต๊ะที่กำลังยิ้มเยาะเธอ

“อยากให้อาไปส่งมั้ย” เสียงกระซิบแผ่วเบาข้างริมหูที่มาพร้อมกับการสวมกอดร่างระหงจากด้านหลัง

“ไม่เอาค่ะ” มายตอบพร้อมกับล้างจานใบสุดท้ายเสร็จพอดี

“แล้วตัดสินใจเรื่องตำแหน่งเลขาของอาหรือยัง” มายเช็ดมือเสร็จก็หันกลับมา เธอต้องเงยหน้าคุยกับเขายามที่เขาเข้ามาประชิดแบบนี้

“วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายของมายค่ะ” นิวเลิกคิ้ว ใช่ว่าเขาจะจับความรู้สึกแปลกๆ ในตัวมายไม่ได้ แต่เขาไม่รู้จริงๆ ว่าสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้มายดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

“โอเค งั้นวันนี้มายไปสอบก่อน เย็นนี้อากลับค่ำนะ” มายพยักหน้ารับและดันตัวเขาออกห่างเพื่อที่เธอจะได้เดินออกจากตรงซิ้งค์ล้างจานสักที

พึ่บ! แต่ทว่า นิวกลับดึงเธอไว้ และเขาก็โน้มหน้าจูบเธอ มายแม้จะถูกจูบโดยไม่ทันตั้งตัว แต่เธอก็สนองตอบกลับด้วยสัญชาติญาณ แม้จะมีความน้อยเนื้อต่ำใจเขา แต่เมื่อเขาต้องการ เธอก็เกิดความต้องการเช่นกัน

อานิว เธอเรียกเขาตามไม้ เพราะเขากับเธอไม่ใช่ญาติตามสายเลือด พ่อกับแม่เธอแยกทางกันหลายปีแล้ว จนแม่ของเธอได้มาเจอกับพ่อของไม้ สำหรับเธอแล้ว เธอไม่เคยมีปัญหากับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของแม่ ขอแค่ผู้ชายคนนั้นดีต่อแม่เธออย่างจริงใจก็พอแล้ว

แต่เดิมเธอก็ไม่ได้คิดจะเกาะติดอยู่กับแม่เป็นครอบครัวเราสี่คนตลอดไปอยู่แล้ว เธอตั้งใจแล้วว่าจะอยู่กับแม่จนเรียนจบมหาวิทยาลัย และเมื่อหางานทำได้ เธอก็จะขอแยกตัวออกไป

แต่ดันเกิดเหตุไม่คาดคิดเสียก่อน ซึ่งเมื่อเวลาเลวร้ายผ่านพ้นมา เธอก็สามารถที่จะไปทำตามความตั้งใจเดิมได้ และยิ่งตอนนี้ไม่มีแม่แล้ว เธอก็แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวของไม้เลย

แต่เขา อานิว ก่อนนี้เธอแค่เคยได้ยินมาบ้างว่าคุณลุงมีน้องชายที่เรียนอยู่ต่างประเทศ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจใคร่ที่อยากจะเห็นหรือรู้จักอะไร แต่เมื่อเขามาปรากฎตัวเมื่อปีก่อน แม้จะเจอกันครั้งแรกในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก แต่อานิว จัดชายหนุ่มที่สามารถเป็นชายในฝันของสาวๆ ได้เลย

หน้าตาเขาแค่คำว่าผ่านหรือพอได้ มันใช้กับเขาไม่ได้ เขานะเรียกว่าโคตรหล่อเลย รูปร่างที่สูงกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตร ดีกรีนักเรียนนอก มีตรงไหนที่เขาจะไม่น่าสนใจ แน่นอนว่าเธอเก็บเขาเอามานอนฝัน จินตนาการณ์เกี่ยวกับเขามากมาย

และเธอก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า เขานี้แหละ จะต้องเป็นสามีของเธอ แผนเดิมที่จะออกไปใช้ชีวิตของตัวเองหลังเรียนจบและได้งานทำ เธอทิ้งมันไปทันทีหลังจากได้ตัดสินใจเลือกเขาเป็นสามี เธอตั้งปณิธานใหม่แล้ว แม้เธอจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่เธอก็ต้องให้เขายินดีรับเธออย่างสง่างามและเต็มใจ และเขาต้องเป็นฝ่ายขอเธอแต่งงาน