ฉันก็เคยเชื่อในความรัก

บทที่ 1

เซนต์ชื่อ หย่า

“เจ็บ เบาๆหน่อย……” ชะเอมจับผ้าปูที่นอนไว้อย่างแน่น สีหน้าเธอเจ็บจนซีดขาว

แต่การกระทำของคนที่อยู่ข้างบน ไม่มีความเบาและอ่อนโยนเลยสักนิด กลับรุนแรงมากยิ่งขึ้น

ชะเอมเจ็บจนสั่นไปทั้งตัว แล้วร้องไห้ขึ้นมา

“ธาวิน นี่คือครั้งแรกของฉัน นายเบาๆหน่อย ได้ไหม?” เธอเจ็บจนน้ำตาไหล เปียกเต็มขนตา ภายใต้แสงไฟอ่อนๆ แววตาที่สว่างไสวนั้น พิเศษกว่าใครๆ

ธาวินค่อยๆขมวดคิ้ว แล้วหยิบหมอนข้างๆขึ้นมา จากนั้นก็ทับลงบนหน้าของชะเอมอย่างไม่เกรงใจ

การกระทำของเขา กลายเป็นการกระทำที่ดุร้ายและเร่งรีบ

ชะเอมก็เจ็บปวดมากขึ้น เจ็บจนเธอสลบไป

ไม่ง่ายเลย ในที่สุดก็ผ่านไปครั้งหนึ่ง ธาวินลุกขึ้นแล้วลงจากเตียงไปชำระล้างตัว

ชะเอมนอนอยู่บนเตียง แล้วค่อยๆหายใจ จากนั้นก็รีบลงจากเตียง อยากจะไปต้มซุปให้ธาวิน

ครั้งนี้ที่เขากลับมา เหมือนกำลังเบลอๆ คงจะยังไม่ได้กินข้าวเย็น……

เธอทนกับความเจ็บปวดที่ขา แล้วก็ทำซุปเสร็จ จากนั้นก็นำขึ้นมาขณะที่ยังร้อน ธาวินก็อาบน้ำเสร็จพอดี

“ธาวิน ฉันทำซุปมา นายดื่มหน่อยสิ……” เธอยื่นถ้วยไป แต่กลับถูกธาวินปัดออกอย่างน่ารำคาญ

ซุปที่ร้อนๆก็ถูกสาดลงบนข้อมือและเท้าของเธอพอดี ทันใดนั้นผิวของเธอก็แดงไปหมด

“อยู่ห่างๆกับฉันหน่อย ชะเอม!” เขาจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย แล้วชี้ไปทางใบหย่าที่อยู่บนเตียง จากนั้นก็ทิ้งคำพูดสองคำไว้ว่า “เซนต์ชื่อ”

ชะเอมนิ่งไปเลย “นายหมายความว่าอะไร?”

ธาวินจ้องเธอด้วยความรังเกียจ “เธอให้ฉันขึ้นตัวเธอ ฉันก็อดทนกับความรังเกียจขึ้นไปแล้ว ตอนนี้เธอควรจะตอบแทนฉันแล้ว เซนต์ชื่อที่ใบหย่า แชมเปญท้องแล้ว อีกอย่าง แชมเปญต่างหากที่เป็นคนที่ฉันอยากแต่งงานด้วย!”

ดวงตาของชะเอมแดงไปหมด “ธาวิน นายบ้าไปแล้ว แชมเปญไม่เพียงแต่เป็นพี่สาวฉัน ยังเป็นพี่สะใภ้นายอีก! นายทำแบบนี้ ไม่กลัว่าคนอื่นจะเอาไปพูดลับหลังหรอ?”

ธาวินมองจ้องเธอ “แล้วไงล่ะ? ฉันรักแชมเปญ ขอแค่สามารถได้อยู่กับเธอ ฉันก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ชะเอม ฉันได้ทำตามหน้าที่แล้ว รีบเซนต์ชือให้ฉัน ไม่งั้นอย่าพูดว่าฉันไม่เกรงใจนะ!”

ชะเอมส่ายหัว แล้วรีบจับเขาไว้ เพื่อความรัก เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีแล้วร้องขอ “ธาวิน นายอย่าเป็นแบบนี้สิ……ลูกฉันสามารถคลอดให้นายได้ นายไม่สามารถไปอยู่กับแชมเปญ เธอเป็นถึงพี่สะใภ้นายเลยนะ!”

“หุบปาก!” ธาวินบีบไปที่คอของชะเอมอย่างแรง แล้วกดเธอลงไปบนเตียง แววตามีความโหดร้ายและความรุนแรง “ชะเอม เธออย่ามาทำเสแสร้งแสดงละครแล้ว ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเธอ พี่ฉันก็ไม่มีทางเกิดอุบัติเหตุ! ผู้หญิงที่ร้ายกาจแบบเธอ ทำไมถึงไม่ไปตาย?”

หลังจากเขาพูดจบ ก็บีบแน่นขึ้น เหมือนจะบีบคอชะเอมให้ตายแบบเป็นๆ

จึงทำให้ภาพข้างหน้าเธอมืดไปหมด ใบหน้าก็แดงกระหน่ำ สีหน้าก็แย่มาก เธอพยายามต่อต้านแต่กลัวว่าจะตีโดนมือของธาวิน

เมื่อกี้ยังสนิทสนมกันอยู่บนเตียง แค่พริบตาเดียว ก็บีบคอของชะเอม จะบีบให้เธอตาย……

หวาดเสียวขนาดไหนเนี่ย

“ใบหย่า รีบเซนต์ชื่อ!” ในที่สุดธาวินก็ปล่อยมือออก แล้วจับผมของเธอไว้ จากนั้นก็ลากเธอไปทางใบหย่า แล้วเร่งเธออย่างน่ารำคาญว่า “เร็วๆหน่อย!”

ใบหน้าของชะเอมเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ก็ยังไม่ยอม “ไม่……”

“เธอจะรนหาที่ตายจริงๆใช่ไหม?” ธาวินบีบหลังคอของเธอ เหมือนจะหักคอของเธอทิ้งเลย “ชะเอม ฉันบอกให้เธอเซนต์ชื่อ!”

ปากกาถูกยัดลงมือ ธาวินจับมือเธอไว้ แล้วบังคับให้เธอเซนต์ชื่อ

“ชะเอม ได้ยินไหม เซนต์ชื่อ!”

ชะเอมเจ็บปวดจนร้องได้ แล้วพูดว่า “ธาวิน ฉันก็รักนายนิ ขอร้องนะ ไม่ต้องหย่า ให้โอกาสฉันอีกครั้ง ให้ฉัน…..”

“ชะเอม ถ้าเธอยังไม่เซนต์ชื่ออีก ฉันจะโยนเธอลงหน้าต่างตอนนี้เลย! ได้ยินไหม รีบเซนต์ชื่อซะ!” ทุกๆคำพูดของธาวินเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม ท่าทีที่จะฆ่าคนนั้น ไม่มีความล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

ชะเอมปิดตาลงด้วยความหมดหวัง แต่ท้ายที่สุดแล้วธาวินก็จับมือเธอไว้ แล้วเซนต์ชื่อลงใบหย่า

พอชื่อเซนต์เสร็จ ธาวินก็รีบปล่อยเธอออก จับเอกสารขึ้นมา แล้วออกไปแบบไม่หันมาอีกเลย