ค่ำคืนชวนรัญจวน

หนังสือโบราญ

วันหยุดแสนสบายของสาวโสด คือการเดินเที่ยวตามย่านตลาดและร้านค้า คนางค์ตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ไปย่านที่มีผู้คนนิยมไปและมีของสวยๆ งามๆ ให้เลือกชมมากมายหลายชนิด จัตุจักรตลาดค้าส่งและปลีก มีให้เลือกหลากหลาย แต่คนางค์สนใจโซนหนังสือมากกว่า เธอมุ่งหน้ามาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เมื่อหนังสือคือความชอบส่วนตัว เธอชอบนอนอ่านหนังสือในวันหยุด เพราะชอบชีวิตสงบเงียบ ที่สำคัญโสด...

ร้านรวงหนังสือเก่ามีให้เลือกมากมายราคาย่อมเยา เธอเดินหาหนังสือสุดโปรดได้มาหลายเล่ม ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องราวที่สนุกชวนติดตาม นิยายประโลมโลกพาฝัน หญิงสาวหอบพะลุงพะลังได้มาเกือบ10เล่ม ในราคาสมน้ำสมเนื้อ จนมาหยุดอยู่ที่ร้านริมสุดเพราะหิวน้ำ จนสะดุดตากับตรอกเก่าๆ ที่เธอเดินผ่านไม่เคยเฉียดใกล้เข้าไปในนั้นเลย

เหมือนมีพลังดึงดูด ดึงเธอก้าวเข้าไปในตรอกแห่งนั้น เธอมองความรกรุงรังและแอบย่นหน้าหนีเกือบจะถอยหลังกลับ หากไม่มีเสียงเย็นๆ เรียกเข้าไปภายในเสียก่อน

“เข้ามาก่อนสิคุณ มันอาจเป็นโชคชะตา!!”

คนางค์ตัดสินใจเดินเข้าไปในนั้นอีกครั้ง กลิ่นอับๆ โชยเข้าจมูก จนเกือบจะถอยหลังกลับซ้ำ หากไม่สะดุดตากับปกหนังสือเล่มหนึ่งเข้าเสียก่อน มันซุกอยู่มุมชั้น จนแทบจะมองไม่เห็นด้วยซ้ำ แต่เธอเห็น!! เธอเดินตรงไปหามันเหมือนมีแรงดึงดูด ดูดเธอเข้าไปใกล้ๆ

“สวยจัง แต่เก่าชะมัดเลย ฝุ่นเกาะหนาเตอะ ทำไมไม่มีใครคอยปัดฝุ่นนะ มิน่ากลิ่นอับมากมาย”

หญิงสาวบ่นเสียงแผ่วๆ เธอปัดฝุ่นออกจากปกหนังสือ บรรจงเช็ดด้วยความนุ่มนิ่มเพราะกลัวหนังสือเก่าๆ เล่มนี้จะชำรุด ปกลวดลายนูนสวยงดงาม แต่เนื้อกระดาษกลายเป็นสีเหลืองอ่อนๆ เพราะอายุอันยาวนาน จนไม่อาจประมาณเวลาได้

เธอเปิดหน้าแรกดูยิ่งสะดุดตา ภาพเก่าๆ ของผู้ชายในชุดนักรบ เขางามสง่าและองอาจ มีตัวหนังสือจางๆ มองแทบไม่เห็น มันอาจจะเป็นเพราะภายในร้านแสงน้อยนิด ไม่เป็นไร!! เมื่อกลับบ้านไปในที่แสงพอเหมาะ เธอคงสามารถสะกดตัวหนังสือนี้ได้และคงรู้ว่าเขาคือใคร? ผู้ชายที่แสนสง่างามและดูมีพลัง

“ลุงคะ เล่มนี้เท่าไรคะ?”

เธอเดินถือหนังสือไปหาเจ้าของร้าน เขาเหมือนผีดิบยังไงยังงั้นเลย คนางค์แอบค่อนคอดในใจ เมื่อเขานั่งตัวแข็งนิ่งเหมือนไร้ชีวิตใบหน้าซีดเผือดและผิวเหี่ยวย่น

“แน่ใจเหรอหนู เล่มนี้มันเก่าแล้วนะ”

“ค่ะ สวยดี.. แต่ตัวหนังสือจางแล้วนะคะ แทบมองไม่เห็นเลย”

“แล้วเจ้าจะเห็นเองหากเจ้าของเขาอนุญาต” เสียงเย็นเฉียบตอบกลับมา

“คะ? หมายความว่าอะไรคะลุง!!”

“เปล่า...เล่มนี้อยู่นานแล้วน่ะ คิดว่าจะขายไม่ออกเสียอีก มีคนซื้อก็ดีใจแล้วล่ะ เอาแค่ทุนก็พอ ดีกว่าซุกอยู่ที่เดิม”

“เล่มเท่าไรคะ อย่าแพงน๊า นางซื้อมาเยอะแล้วถ้าแพงก็คงต้องตัดใจ”

“ร้อยเดียวเอาๆ ไปเถอะ สงสารเขาอยู่นานแล้วคงอยากจะออกไปข้างนอกเต็มที” ชายชราพูดเหมือนรู้ใจหนังสือเก่าๆ มันคงอยากออกไปโลกภายนอกเพราะซุกตัวอยู่ก้นร้านนานแล้ว และหากคนางค์หาไม่เจอ คงอยู่เช่นนั้นอีกนานแสนนาน

“เอาคะๆ ขอบคุณค่ะ หนังสือเก่าๆ หายากคะ นางโชคดีชะมัดเลย”

หึๆ ไม่มีเสียงตอบ มีแต่เสียงหัวเราะหึๆ ไม่รู้ว่าหล่อนจะโชคดีหรือโชคร้าย ที่ได้ครอบครองหนังสือเล่มนั้น ชายชรามองเธออย่างพินิจ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกในรอบร้อยปีที่มองเห็นหนังสือนั่น เขาเฝ้ามันมานาน รอเวลาที่จะเป็นอิสระเช่นกัน เป็นเวรกรรมผูกพัน ที่ดันทะลึ่งไปสาปขุนศึกผู้องอาจ จนต้องอยู่โยงเฝ้าไปไหนก็ไม่ได้ รอเวลาที่จะตัดขาดจากคำสาปที่แสนคึกคะนองของตัวเอง...

คนางค์ลิงโลด เธอฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอในขณะที่ยกหนังสือเก่าเก็บขึ้นแนบอก หากเธอเหลียวกลับไปมองตรอกเล็กๆ ที่พึ่งก้าวหลุดพ้นมาหมาดๆ หญิงสาวจะต้องตกตะลึงซ้ำ!! เมื่อตรอกนั้นอันตรธานหายไป เหมือนกับว่ามันไม่เคยอยู่ตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ มีเพียงกำแพงหินเก่าๆ โล่งๆ แค่นั้นเอง...