น้องสาวร้อนรัก

1

พี่ชายข้างบ้าน

"แพรว ยายแพรว นี่ๆ ฉันมีกรุ๊ปไลน์คลิปเด็ด ฉันจะดึงแกเข้านะ รับรองตอบสนองความต้องการขอแกแน่"

เสียงเรียกจากเพื่อนสนิทที่วิ่งหน้าตั้งมาหาแพรวนลินที่นั่งกรอกข้อมูลลงระบบของมหาวิทยาลัยจำต้องหยุดลงและหันไปมองเพื่อนที่วิ่งมานั่งลงข้างๆ พร้อมยื่นโทรศัพท์ซึ่งปรากฏหน้าจอแอปพลิเคชันไลน์ก่อนจะกดเข้าไปในกรุ๊ปทันที

"กรุ๊ปอะไรของแก ไม่กรอกข้อมูลลงระบบที่จะไปฝึกงานเดือนหน้าเหรอ"

แพรวนลินกล่าวถาม แต่สายตาก็ยังคงให้ความสนใจสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า

"ยังอ่ะ รอแกกรอกเสร็จก่อน นี่ไง!"

ศิขรินกล่าวตอบพลางเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์มือถือจนเจอสิ่งที่ต้องการให้แพรวนลินเห็นก่อนจะยื่นเข้าไปใกล้ใบหน้าของแพรวนลิน

"กรุ๊ปอะไรของแกเนี่ย!"

แพรวนลินร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อสิ่งที่เห็นเป็นคลิปมากมายที่เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้ชายและผู้หญิง

"หยุด หยุด หยุดทำท่าเป็นผู้หญิงใสซื่อเลย แกควรมีผัวได้แล้วนะยะ ทั้งกลุ่มมีแค่แกคนเดียวที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใยอยู่แบบนี้"

ศิขรินทำสีหน้าหวาดกลัวเมื่อเห็นกิริยาของแพรวนลินก่อนจะหันมาดึงไลน์ของแพรวนลินเข้ากลุ่มพร้อมกับดึงโทรศัพท์มือถือของหญิงสาวมากดเข้าร่วมทันที

"แฟนก็พอ" แพรวนลินแย้งอย่างไม่จริงจัง

"ก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ เออใช่ ถ้าแกไม่ถูกใจหนุ่มที่มอก็คว้าเพื่อนพี่ชายที่อยู่ข้างบ้านมาทำผัวเลยสิ สนิทกันไม่ใช่เหรอ"

ศิขรินบอกปัดก่อนจะอุทานออกมาเมื่อนึกไปถึงเพื่อนพี่ชายของแพรวนลินที่อยู่ข้างบ้าน แม้อายุจะเข้าเลขสาวแต่ยังดูเหมือนเด็กหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบไปมาดๆ แถมยังฮอตในหมู่สาวๆ เสียด้วย

"จะบ้าเหรอและฉันก็ไม่ได้สนิทด้วย แค่มักถูกพี่พสุทิ้งให้อยู่ในโอวาทเขาก็เท่านั้นเวลาบินไปต่างประเทศ"

แพรวนลินแก้ความเข้าใจของศิขรินใหม่

"ก็ตีสนิทสิ ออกจะหล่อล่ำขวัญใจสาวๆ ไม่ใช่เหรอ ลองไปกินพี่เขาให้กระชุ่มกระชวยหัวใจและน้องสาวที่มีใยแมงมุมเต็มไปหมด ควรให้พี่เขาช่วยทำความสะอาดให้ได้แล้วนะ"

"ฉันไม่..."

"อย่ามาปฏิเสธ ถามหน่อย แกก็อยากใช่ไหมล่ะ พูดความจริงนะ"

"เออ ก็อยาก"

แพรวนลินตอบออกไปด้วยความเขินอาย แต่กลับเรียกเสียงหัวเราะของเพื่อนได้เป็นอย่างดี

"ฮ่าๆ เพื่อนฉันจะได้มีผัวสักที ฉันช่วยเอามั้ย พรุ่งนี้พี่พสุก็บินไปจีนไม่ใช่เหรอ ใช้โอกาสนี้รวบหัวรวบหางเลย"

"บ้าสิ ไม่เอาด้วยหรอก ต่อให้ฉันคิดอยากลองก็ตาม" แพรวนลินปฏิเสธทันควัน

"งั้นแกก็ดูคลิปเด็ดช่วยตัวเองไปก็แล้วกัน อุตส่าห์จะช่วย ไหน แกลงที่ฝึกงานที่ไหนไป ฉันว่าจะไปที่เดียวกับแก"

ศิขรินบอกปัดพลางดึงโน้ตบุ๊กของแพรวนลินให้อยู่ในระดับสายตาพลางเลื่อนมองข้อมูลที่ถูกกรอกไปแล้วเกือบเสร็จ

แพรวนลินมองเพื่อนก่อนจะหันมาหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองเข้าไปที่กรุ๊ปไลน์คลิปเด็ดพลางนึกไปถึงพี่ชายข้างบ้านพวงตำแหน่งเพื่อนพี่ชายอย่างใช้ความคิดกับสิ่งที่เพื่อนพูดออกมา

แพรวนลินไม่ใช่ผู้หญิงที่บริสุทธิ์แล้วต้องใสซื่อเหมือนผู้หญิงที่อยู่ในกรอบจนไม่เข้าใจในสิ่งที่ศิขรินพูดออกมา แต่เธอเองก็รู้สึกและมีความต้องการสูงเพียงแต่เธอยังไม่เจอคนที่พร้อมจะมอบความสาวให้ก็เท่านั้น จะเว้นก็แต่เพื่อนพี่ชายที่เธอรู้สึกอยากลองพลีกายให้

แต่เพราะคำว่าเพื่อนพี่ชายทำให้เธอต้องรักษาระยะห่างเอาไว้แม้จะแอบไปฝันถึงอยู่บ่อยครั้งที่ได้เห็นเพื่อนพี่ชายเดินถอดเสื้อมาหาพี่ชายถึงที่บ้านและบ่อยครั้งที่เธอจินตนาการถึงพี่ชายข้างบ้านอย่างดนัย สถาปนิกหนุ่มหล่อล่ำเพื่อช่วยตัวเองในทุกครั้ง หากให้ลองคิดทบทวนก็พบว่าตัวเธอคิดอกุศลกับดนัยตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลายจนถึงตอนนี้ จนรู้สึกอยากลองสัมผัสแทนการจินตนาการอย่างที่ศิขรินแนะนำเสียแล้วสิ

เธอเองก็เริ่มอยากทำตามที่ศิขรินบอกขึ้นมาทันที ใช้โอกาสที่พี่ชายไม่อยู่รวบหัวรวบหางพี่ชายข้างบ้านเสียเลย

อ่อยเล็กน้อยมารยาหน่อยก็คงไม่ยาก

ยิ่งรู้มาว่าพี่ชายบินไปจีนนานเป็นเดือนแถมยังฝากเธอให้อยู่ในโอวาทเหมือนเดิม ถึงเวลาแล้วที่เธอจะพลีกายให้ผู้ชายที่เธอจินตนาการมานานหลายปี

แพรวนลินเดินผ่านหน้าบ้านของดนัยพลางแอบชำเลืองดูก็พบว่าชายหนุ่มอยู่บ้าน วันนี้เธอตัดสินใจเดินเข้าซอยบ้านแทนการเรียกวินมอเตอร์ไซต์เพื่อที่จะได้มองบ้านของชายหนุ่มพลางนึกไปถึงเมื่อตอนกลางวันที่คุยกับศิขรินก่อนจะเบนสายตาไปทางเสียงทุ้มของพี่ชายที่เดินออกมาเห็นเธอเขาพอดี

"แพรว ทำไมวันนี้เดินกลับ"

"อยากเดินบ้าง"

เธอกล่าวตอบพลางเดินเข้าบ้านเมื่อพี่ชายเปิดประตูให้กับเธอ

"พรุ่งนี้พี่บินแต่เช้า อย่าออกไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนละ ไอ้นัยมีงานให้ร่างแบบตึกคงไม่มีเวลามาคุมเธอหรอก"

"รู้แล้วน่า มีแต่จะออกไปหาข้าวกลางวันกินกับเพื่อนเท่านั้นแหละ"

"ก็ดี ไปเข้าบ้าน เย็นมาแล้ว ดูสิ กระโปรงก็สั้น เสื้อก็รัด เปลี่ยนได้แล้วนะ"

พสุธรบ่นน้องสาวพลางเดินตามหลังเข้าบ้านไป เสียงโวยวายที่ได้ยินไม่ชัดทำให้ดนัยที่กำลังนั่งร่างแบบตึกต้องลุกขึ้นมามองสองพี่น้องที่กำลังเดินเข้าบ้านไปโดยไม่ทันสังเกต ดนัยมองน้องสาวเพื่อนอย่างสำรวจก็พบว่าเธอสวมใส่เสื้อนักศึกษาพอดีตัวจนออกจะรัดรูปเสียมากกว่า อีกทั้งกระโปรงทรงเอที่สั้นเหนือเข่าขึ้นมาคืบเดียวจนเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจนก่อนจะเดินกลับมานั่งทำงานของตัวเองต่อทันที

เมื่อเข้ามาในบ้านก็ไม่ลืมที่จะส่งข้อความไปชวนเพื่อนมาทานข้าวเย็นทันที ก่อนจะเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าน้องสาวที่เดินไปล้มตัวลงนอนบนโซฟาพร้อมกับเปิดโทรทัศน์ดูแทนที่จะขึ้นไปเก็บกระเป๋าอาบน้ำเปลี่ยนชุด

"วันนี้ไอ้นัยจะมากินข้าวด้วย ขึ้นไปเก็บกระเป๋าแล้วอาบน้ำเปลี่ยนชุดซะ อายไอ้นัยบ้าง"

"ไม่อายอ่ะ เห็นกันอยู่ตั้งหลายปี พี่นัยก็เหมือนพี่ชายแพรวอีกคนนั่นแหละ"

หญิงสาวแย้ง สายตาจับจ้องรายการยามเย็นโดยไม่หันมามองพสุธร

"ให้ตายสิ น้องสาวฉันเมื่อไหร่จะสำรวมกิริยามารยาทบ้าง"

"ก็ต่อเมื่อพี่แต่งงานมีครอบครัวนั่นแหละ"

แพรวนลินกล่าวสวนไปทันควัน แต่สายตาไม่ได้กลับไปมองพี่ชายที่มองมาด้วยสายตาหาเรื่องที่ถูกเธอเร่งให้เขารีบมีครอบครัว

"พี่คงต้องรออีกนาน พี่จะไปทำกับข้าวก่อน เสร็จแล้วจะเรียก"

"รับทราบค่ะ"

"เฮ่อ...อ้าว ทำไมมาเร็ววันนี้ งานเสร็จแล้วเหรอ"

พสุธรถอนหายใจก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินไปห้องครัวก็ต้องเอ่ยขึ้นมาด้วยความแปลกใจที่เห็นดนัยเดินเปิดประตูเข้าบ้านมา

"ใกล้แล้ว"

ดนัยกล่าวตอบพลางแอบเหลือบสายตาไปมอง แพรวนลินที่นอนตะแคงข้างดูรายงานโทรทัศน์โดยไม่รู้ตัวว่ากระโปรงทรงเอที่เธอใส่ร่นขึ้นไปเกือบเห็นแก้มก้นแต่ก็เผยให้เห็นต้นขาเรียวเล็กขาวใสก่อนจะเบนสายตามาที่พสุธร ซึ่งเดินไปทางห้องครัวพลางบ่นน้องสาวที่ไม่รู้สึกรู้สา

เมื่อดนัยก้าวเดินตามพสุธรไป แพรวนลินจึงหันมามองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มพลางแอบยิ้มกรุ้มกริ่ม

แพรวนลินนั่งมองพี่ชายทั้งสองพลางตักข้าวเข้าปากหลังจากถูกเรียกให้เดินมาทานมื้อเย็นหลังจากกับข้าวทำเสร็จจนครบ เธอมองทั้งสองชายหนุ่มอย่างเงียบๆ ก่อนจะกล่าวหยอกเย้าพี่ชายทั้งสอง

"ถ้าแพรวไม่ใช้น้องพวกพี่ ก็คิดว่าพวกพี่เป็นแฟนกันนะ เรียกกินข้าวทุกวัน"

"คิดได้ไง ฉันมีสาวๆ ตรึม" พสุธรหันมาเขกศีรษะน้องสาวทันที

"น้องแกก็คิดอยู่ออกบ่อย ชินได้แล้วมั้ง" ดนัยเอ่ยขึ้นบ้าง

"ไม่ปฏิเสธ หรือพี่นัยชอบพี่พสุ!"

"คิดไปได้ มันมีแฟนแล้ว เหมือนคืนนี้จะมาค้างที่บ้านด้วยใช่มั้ย"

พสุธรเขกศีรษะแพรวนลินอีกครั้ง หญิงสาวยู่หน้าพลางยกมือลูกศีรษะเบาๆ แอบมองดนัยเพื่อรอคำตอบจากปากชายหนุ่ม

"เลิกกันแล้วเมื่อเช้า" ดนัยตอบ "แม่พี่ส่งคุกกี้มาให้ เธออยากกินหรือเปล่า" ก่อนจะหันมาถามแพรวนลิน

"เหงาหงอยอีกละสิ" พสุธรเย้าเพื่อน

"อยากกินสิคะ แพรวเข้าไปเอาได้เลยมั้ย" หญิงสาวรีบตักข้าวเข้าปากคำสุดท้ายพลางลุกขึ้น

"เข้าบ้านคนอื่นโดยไม่มีเจ้าบ้านได้ไง รอให้นัยกินอิ่มก่อนสิ" พสุธรปรามน้องสาว

"กินคาวไม่กินหวาน สันดานไพร่นะพี่พสุ" หญิงสาวกล่าวเย้าพี่ชายก่อนจะหันมามองดนัย "พี่นัยกินอิ่มก็เรียกแพรวนะ เดี๋ยวแพรวขึ้นไปเก็บของก่อน"

แพรวนลินพูดจบก็ลุกไปวางจานที่อ่างล้างก่อนจะเดินตรงไปหยิบกระเป๋าเดินขึ้นบ้านไปทันที ทิ้งให้พี่ชายนั่งคุยงานกันต่อ แพรวนลินวางกระเป๋าลงบนโต๊ะริมหน้าต่างซึ่งอยู่ฝั่งที่เห็นห้องของดนัยก่อนจะเดินมาล้มตัวลงนอนบนเตียงเล่นโทรศัพท์มือถือ ซึ่งเป็นพอดีที่แชทกรูปไลน์เด้งขึ้นมา แพรวนลินจึงลองเปิดเข้าไปดูก็พบข้อความของคนในกรุปที่กำลังพูดถึงคลิปเด็ด หนึ่งในนั้นก็มีศิขลินและมาวิน เพื่อนร่วมสาขากำลังเร่งเร้าคนที่กำลังจะลงคลิป

แพรวนลินเลื่อนอ่านข้อความของคนอื่นๆ จนกระทั่งวิดีโอคลิปโหลดสำเร็จ ภายในเวลารวดเร็วมีคนอ่านเป็นยี่สิบคน เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบหูฟังซึ่งอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาเสียบฟังทันที

แพรวนลินเปิดเข้าไปดูก็เริ่มต้นด้วยผู้ชายผู้หญิงนัวเนียกันอยู่บนโต๊ะอาหารในบ้าน ทำให้เธอนึกไปถึงโต๊ะอาหารบ้านของตัวเองที่เพิ่งจากออกมา เพียงเธอดูไปได้สิบนาทีความใคร่ในกายก็ปะทุขึ้น

หญิงสาวถกกระโปรงขึ้นมาถึงเอว ชันขาขึ้นและอ้าออกจนเป็นรูปตัวเอ็มก่อนจะวางมือนุ่มของตัวเล็กลูบไล้ผ่านกางเกงในเนื้อบ้างซึ่งเริ่มเปียกแฉะด้วยน้ำหวานที่ไหลออกมาตามอารมณ์ที่ปะทุขึ้น มือเล็กสอดเข้าไปภายใต้กางเกงใน ลูบไล้กลีบเนื้อนุ่มที่แฉะชื้นได้ที่และแหวะออกก่อนจะสอดนิ้วกลางและนิ้วนางเข้าโพรงคับแคบที่กำลังตอดรัดเมื่อนิ้วสอดเข้าไป หญิงสาวชักนิ้วเข้าออกไปตามท่วงทำนองอารมณ์ใคร่ ใช้นิ้วโป้งบดขยี้เม็ดเสียวของตัวเองอยู่สองสามทีเสียงครางแผ่วก็หลุดออกมา นานอยู่หลายนาทีที่แพรวนลินชักนิ้วเข้าออกรูสวาทของตนเอง

"อ่า..."

เรียวขาเล็กแนบเข้าหากันเมื่อเริ่มรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย นิ้วเล็กเร่งรูดเข้าออกถี่จนน้ำหวานไหลเยิ้มไปถึงร่องก้น เพียงชั่วอึดใจหญิงสาวก็ถึงจุดสุดยอดหลังจากช่วยตัวเองตอบสนองความใคร่ ขาที่ตั้งชันราบไปกับที่นอนนุ่มอย่างอ่อนแรง มือเล็กที่อยู่ภายใต้กางเกงในดึงออกวางลงบนโหนกเนินของตัวเองก่อนจะรีบลุกขึ้นวิ่งไปเข้าห้องน้ำเมื่อได้ยินเสียงเรียกของพสุธร

"ไอ้นัยจะกลับแล้วแพรว จะไปเอาคุกกี้มั้ย"

"ไปค่ะไป"

หลังจากเข้าไปทำความสะอาดจุดซ่อนเร้นและถอนกางเกงในทิ้งลงตะกร้า แพรวนลินก็จัดเสื้อนักศึกษาและกระโปรงให้เรียบร้อยโดยไม่ลืมที่จะหวีผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยรีบเดินออกจากห้องวิ่งลงบันไดลงไปชั้นล่างทันที แม้จะรู้สึกเย็นวาบที่ไม่ได้ใส่กางเกงใน เมื่อลงมาก็พบดนัยและพสุธรยืนรออยู่

"พี่ไม่ไปด้วยนะ จะรีบเก็บของ รีบไปก็รีบกลับละ" พสุธรกล่าวสั่ง

แพรวนลินพยักหน้ารับก่อนจะเดินตัวเกร็งตามดนัยมาที่บ้านของชายหนุ่มทันที เมื่อเข้ามาในบ้านชายหนุ่ม แพรวนลินก็สำรวจไปทั่วบ้านพลางเดินตามดนัยไปที่ห้องครัวก่อนจะสะดุดสายตาที่กรอบรูปสีขาว วางอยู่บนชั้นวางของซึ่งเป็นฉากกันระหว่างทางเดินและห้องครัว

"แฟนพี่นัยสวยมากเลย ไม่น่าจะเลิกกันนะคะ"

แพรวนลินเอ่ยพลางยืนจ้องรูปถ่ายคู่ดนัยและแฟนสาว

"ทำไม มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ"

ดนัยเดินมาช้อนด้านหลังหญิงพลางกล่าวถาม

ด้วยความตกใจจึงเผลอถอยหลังออกห่างจากชั้นวางของไปชนเข้ากับดนัยที่ยืนอยู่ด้านหลัง เพื่อไม่ให้ล้มลงไปก้นจ้ำเบ้าด้วยกันทั้งคู่ ดนัยจึงรีบคว้าเอวหญิงสาวอีกมือคว้าจับชั้นวางของ ทว่าก้นกลมกลึงของเธอกลับกำลังสัมผัสโดนกายแกร่งที่อยู่ภายใต้กางเกงผ้าขายาวสีดำ

ยิ่งเธอขยับกายเล็กน้อยก็ยิ่งบดเบียดจนดนัยกำมือที่จับชั้นวางของแน่น ขบกรามข่มอารมณ์ที่พลุกพล่านเพียงหญิงสาวสัมผัสโดนร่างกายจนรู้สึกได้ว่ากายแกร่งของตัวเองเริ่มแข็งขึ้น ดนัยแอบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดและพ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะผละออกจากแพรวนลินที่เริ่มยืนทรงตัวได้

"แพรวขอโทษนะคะ คุกกี้อยู่ไหนเหรอคะ แพรวจะรีบไปเอาค่ะ พี่นัยจะได้ทำงานต่อ"

แพรวนลินขอโทษขอโพยดนัยพลางขยับออกห่าง สายตาสอดส่ายหาขนม

"อยู่ในครัว ตามมาสิ"

ดนัยควบคุมอารมณ์จนมั่นคงเดินนำมาที่ห้องครัว แพรวนลินแอบพ่นลมหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะเดินตามเข้าห้องครัวไป ซึ่งพอดีกับที่ดนัยกำลังแบ่งคุกกี้ใส่ขวดโหลอีกขวด เธอจึงเดินเข้ามาไปยืนอยู่ข้างๆ ดนัย

"แม่พี่นัยทำเหรอคะ" แพรวนลินถาม

"อืม ลองกินสิ"

ดนัยตอบกลับเสียงนุ่มพลางหยิบคุกกี้มาหนึ่งชิ้นจ่อไปที่ปากของแพรวนลิน สายตาจับจ้องไปที่เรียวปากบางกระจับสีชมพูเป็นธรรมชาติของแพรวนลิน เธอไม่รีรออ้าปากกัดคุกกี้พลางช้อนสายตามองดนัยคล้ายจะขอบคุณแต่ลึกๆ เธอกำลังแอบอ่อยอีกฝ่ายเงียบๆ ไม่ให้โจ่งแจ้งจนเกินไป

"อร่อยมากค่ะ ขอบคุณสำหรับคุกกี้"

แพรวนลินกลืนคุกกี้ลงคอก่อนจะพูดออกไปและหันมาสนใจหยิบคุกกี้แบ่งใส่ขวดโหล

ดนัยรู้สึกว่าตัวเองเริ่มหายใจติดขัดเมื่อสบสายตาหวานของแพรวนลิน อีกทั้งริมฝีปากนุ่มที่สัมผัสโดนนิ้วทำให้กายแกร่งที่เพิ่งสงบลงเริ่มแข็งขึ้นมาอีกครั้ง สายตาสำรวจเรียวหน้าสวยหวานที่กำลังสนใจคุกกี้โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกจ้องมองด้วยสายตาสำรวจ สายตาเลื่อนต่ำมาที่ลำคอขาวระหงจนอยากลองขบเม้มชิมความหอมหวานก่อนจะเลื่อนลงต่ำมาที่สองเต้าอกอวบที่มองก็รู้แล้วว่าคัพซี เอวคอดซึ่งดูออกได้ง่ายเมื่อเสื้อนักศึกษารัดจนเห็นได้ชัด สะโพกผาย ก้นกลมกลึงอย่างชัดเจนยิ่งได้กระโปรงทรงเอรัดรูปเป็นตัวช่วย เรียวขายาวจนอยากใช้ริมฝีปากสัมผัสไปตามผิวเนื้อยิ่งได้กลิ่นกายหอมละมุนจากตัวแพรวนลินก็ยิ่งเพิ่มอารมณ์ราคะให้ดนัยมากขึ้น

แม้จะเห็นหญิงสาวอยู่ทุกวันแต่ไม่ได้ใช้สายตามองสำรวจให้ชัดเจนเท่าวันนี้ ยิ่งสำรวจรูปร่างก็ยิ่งชัดเจนเมื่อเธอเป็นผู้หญิงที่ถูกใจเขาเสียเหลือเกิน หากแต่เขาไม่นิยมน้องสาวเพื่อนให้ต้องมาวุ่นวายทีหลัง โดยเฉพาะเพื่อนสนิทอย่างพสุธรที่หวงน้องสาวยิ่งกว่าไข่ในหิน ด้วยเพราะเขายังไม่พร้อมที่จะผูกมัดกับใคร ยังอยากสนุกไปก่อนที่จะต้องใช้เวลาทั้งหมดให้กับผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยา แต่คำว่าครอบครัวสำหรับเขาก็ยังคงเป็นเรื่องที่ห่างไกลแม้จะอายุเข้าเลขสามแล้วก็ตาม

"แพรวแบ่งเต็มโหลเลยนะคะพี่นัย"

แพรวนลินหันมาเงยหน้ามองดนัยด้วยรอยยิ้ม ทว่าก็ต้องตกใจผงะถอยหลังเมื่อพบว่าใบหน้าของดนัยอยู่ใกล้เพียงคืบเดียว แขนแกร่งรีบคว้าเอวหญิงสาวไม่ให้หงายหลังเอาไว้ สบสายตากันด้วยความบังเอิญแต่ทำให้หัวใจสั่นไหว เธอไม่รู้ว่าเขายื่นใบหน้ามาเมื่อไหร่และทำไม

แต่การหันมาเจอใบหน้าของดนัยอยู่ใกล้จนน่าตกใจความรู้สึกอย่าสัมผัสใบหน้าด้วยมือเล็ก เรียวปากน่าจูบ เมื่อยิ่งถูกชายหนุ่มโอบกอดเอวไว้ยังไม่ยอมปล่อย ร่างกายตอบสนองความรู้สึกเป็นอย่างดี

ใบหน้ารูปไข่ของแพรวนลินเคลื่อนไปใกล้ใบหน้าหล่อคมของดนัยที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้เช่นกัน เพียงเสี้ยวนาทีริมฝีปากบางทั้งสองก็ประกบจูบกันอย่างหวานละมุนก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นร้อนแรง มือเล็กที่ถือขวดโหลกำเอาไว้แน่นอยู่ระหว่างหน้าอกของเธอและเขา มือแกร่งรั้งสะโพกหญิงสาวชิดใกล้พลางลูบคลึงสะโพกเลื่อนลงต่ำไปที่ก้นกลมกลึงซึ่งทำให้ดนัยรู้สึกได้ทันทีว่าหญิงสาวไม่ได้สวมใส่กางเกงในยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบเถื่อนให้ชายหนุ่มมากขึ้น ยิ่งเรียวปากบางของแพรวนลินตอบรับจูบแม้มีท่าทางเงอะงะแต่สุดท้ายก็เผยอริมฝีปากออกให้ลิ้นอุ่นของดนัยสอดเข้าไปเกี่ยวกระหวัด ลิ้นเล็กไม่ปล่อยให้โดนเอาเปรียบเกี่ยวกระหวัดตอบ

กายสาวร้อนเป็นไฟกับรสจูบเร่าร้อนของชายหนุ่มทวีคูณเมื่อมือแกร่งบีบคลึงก้นกลมกลึงของตัวเองพลางดันคนตัวเล็กให้ยืนชิดเคาน์เตอร์ ใช้แขนแกร่งเพียงข้างเดียวยกตัวหญิงสาวขึ้นนั่งบนขอบอย่างหมิ่นเหม่ทั้งที่ไม่ยอมปล่อยจูบ มืออีกข้างลูบไล้ไปตามต้นขาอ่อนด้วยอารมณ์ความต้องการที่จะสัมผัสให้มากกว่าแค่ลูบ สอดมือเข้าไปใต้กระโปรงทรงเองที่ร่นขึ้นจนเกือบเผยให้เห็นเนื้อหนังความสาวของแพรวนลิน

ทว่า ก่อนที่มือของดนัยจะสัมผัสโดนเนื้อสาวที่เปียกชุ่มเสียงตะโกนเรียกของพสุธรก็ดังขึ้นมาจากทางหน้าบ้าน จึงทำให้ดนัยและแพรวนลินรีบผละออกจากกันในทันที หญิงสาวรีบวางขวดโหลลงบนเคาน์เตอร์และจัดการชุดนักศึกษาตัวเองให้เรียบร้อยเมื่อพบว่ากระดุมถูกปลดออกตอนไหนก็ไม่รู้ตัว ดนัยเห็นหญิงสาวกำลังจัดการตัวเองให้เรียบร้อยจึงเดินไปดักพสุธรที่กำลังเปิดประตูเข้ามา

แต่ไม่ทันที่ดนัยจะถึงประตู พี่ชายของหญิงสาวก็เปิดเข้ามาซึ่งเป็นโชคดีของแพรวนลินที่เธอจัดการกระดุมจนเสร็จและเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมขวดโหลใส่คุกกี้

"เอาคุกกี้แค่นี้ทำไมนานจังยายแพรว"

พสุธรที่เห็นน้องสาวเดินออกมากล่าวถามเสียงห้วน

"พี่นัยหาขวดโหลที่จะแบ่งใส่ไม่เจอ เลยเสียเวลาหา มีพสุมีอะไรหรือเปล่า"

แพรวนลินแก้ตัวออกไปโดยไม่ได้มองดนัยที่มองมาด้วยความอึ้งที่เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่เพิ่งจูบกันจนเกือบเลยเถิดถ้าพสุธรไม่มาตาม

"พี่หาเสื้อตัวโปรดไม่เจอนะสิ ถึงได้มาตามให้ไปช่วยหา ได้แล้วใช่มั้ย"

พสุธรบ่นอุบก่อนจะถามเมื่อเห็นขวดโหลในมือแพรวนลิน

"ได้แล้ว ขอบคุณนะคะพี่นัย"

แพรวนลินชูขวดโหลขึ้นให้พสุธรดูก่อนจะหันไปช้อนตามองดนัยพลางเอ่ยขอบคุณพร้อมรอยยิ้มหวานอย่างยั่วยวนเบาๆ และหันหลังกลับออกจากบ้านของชายหนุ่มไปพร้อมพี่ชาย ทิ้งให้คนที่อารมณ์ดิบเถื่อนยังค้างคาอยู่ขบกรามแน่น ปวดร้าวที่กายแกร่ง ทันทีที่สองพี่น้องเดินออกจากบ้านไปดนัยจึงรับกดล็อกประตูบ้านพาตัวเองวิ่งขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อจัดการอารมณ์ของตัวเองที่ปะทุขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่เพียงเพราะรสจูบและผิวเนื้อเนียนนุ่มของแพรวนลิน

ดนัยรีบถอดเสื้อผ้าออกก่อนจะเข้าห้องน้ำไปทันทีเมื่อเดินเข้ามาถึงในห้องนอน ดนัยเปิดน้ำจากฝักบัวทิ้งไว้เพื่อชำระความร้อนจากกาย ทว่าไม่เป็นผลเมื่อท่อนเอ็นที่แข็งขึ้นอย่างหักห้ามไม่ได้ ชายหนุ่มเท้าแขนกับกำแพงห้องน้ำทันที อีกมือกำท่อเอ็นของตัวเองพลางลูกขึ้นลงอย่างเชื่องช้าขัดกับอารมณ์ที่มันพุ่งสูง

เพียงครู่เดียวที่ชักมือขึ้นลงก็แปรเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นตามาอารมณ์ เสียงครางหลุดออกมาเป็นระยะตามความรู้สึกเสียวซ่าน มือแกร่งที่ชักท่อนเอ็นขึ้นลงด้วยความเร็วและเกร็งมือจนเห็นเส้นเลือดขึ้นบูดอย่างเห็นได้ชัด

"อือ...แพรว...อ่า"

ดนัยครางออกมาเมื่อความเสียวที่ท่อนเอ็นทวีคูณขึ้นพร้อมกับใบหน้าและเรือนร่างเปลือยเปล่าของแพรวนลินลอยเข้ามาในหัวเมื่อเขาเผลอจินตนาการไป ทั้งที่บอกตัวเองเสมอว่าเธอเป็นเพียงน้องสาว แต่การสัมผัสและได้ใกล้ชิดก็ห้ามตัวเองไม่อยู่อย่างไม่เข้าใจ

แพรวนลินมีแรงดึงดูดจนเขาเองยังตกใจเพียงแค่สัมผัสภายนอกเท่านั้น ชายหนุ่มเร่งมือที่ชักขึ้นลงอีกสองสามครั้ง น้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งออกมาเป็นสายพร้อมกับเสียงครางกระเส่าของชายหนุ่ม

"อ่า..."

แม้การช่วยตัวเองเพื่อบรรเทาความปวดร้าวแต่ก็ไม่ได้ช่วยเขามากเท่าไร เพราะอารมณ์และความรู้สึกต้องการเข้าไปในตัวหญิงสาวมีมากกว่า ชายหนุ่มจึงเริ่มชักมืออีกครั้งเพื่อให้กายแกร่งของเขาสงบลง ราวยี่สิบนาทีกว่ากายชายหนุ่มจะสงบลงและเขาได้อาบน้ำชำระร่างกาย ร่างแกร่งเปลือยท่อนบนเดินออกมาจากห้องน้ำตรงไปยังตู้เสื้อผ้า ทว่าสายตาดันเหลือบไปเห็นแพรวนลินที่เดินเข้ามาในห้องของตัวเอง ซึ่งห้องของเธอตรงกับห้องของเขาโดยไม่ได้ปิดผ้าม่านต่างจากเขาที่เปิดผ้าม่านเพียงกระจกบานเดียว

ดนัยเดินไปยืนหลังผ้าม่านที่ปิดไว้พลางมองแพรวนลินที่เดินไปทั่วห้องเหมือนกำลังหาของบางอย่างพลางเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกก่อนจะโยนทิ้งไปทางอื่น ซึ่งเผยให้เห็นหน้าอกอวบกลมขาวที่อยู่ภายใต้บราเซียร์ลายลูกไม้สีเนื้อ เพียงแค่เธอถอดเสื้อออกกายของชายหนุ่มก็ร้อนฉ่าขึ้นมาอีกครั้ง ท่อนเอ็นที่เพิ่งสงบไปเริ่มดุนดันผ้าขนหนูจนดนัยขบกรามแน่นรีบผละออกจากหน้าต่างโดยไม่ลืมปิดผ้าม่าน รีบสาวเท้าตรงไปที่เตียงโน้มตัวเท้ามือกับขอบเตียงละเริ่มออกแรงดันตัวขึ้นลงในการออกกำลังเพื่อระงับอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง