เธอคนนั้นกลับมา แต่ฉันไม่ใช่คนเดิมแล้ว

ช่วงเวลากลางคืนที่ตี้หยวน โซนวิลล่าในเมืองเจียงเฉิง

คนสองคนนั่งอยู่ตรงข้ามกันภายในห้องรับแขกที่กว้างขวางและสว่างไสว มีข้อตกลงการหย่าฉบับหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา ผู้ชายสวมเสื้อสูทที่รีดอย่างเรียบตรง โครงหน้าของเขาสมบูรณ์แบบ สีหน้าเรียบเฉย รอบตัวเต็มไปด้วยความกดดันอันแรงกล้า

สายตาที่เย็นชาของเขามองไปยังผู้หญิงที่ไม่พูดไม่จาอะไรตรงหน้า ดวงตาลุ่มลึกราวกับทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่อยู่ข้างนอก

“วันจันทร์ไปหย่ากัน” เนี่ยเหยียนเซินปริปากพูดขึ้นอย่างไร้ข้อกังขา น้ำเสียงเย็นชา โทนเสียงทุ้มต่ำ “นอกจากเงินชดเชยตามข้อตกลงการหย่าแล้ว คุณยังต้องการอะไรอีกก็เสนอมาได้เลย”

“ทำไมถึงกะทันหันขนาดนี้” เสียงของเหยียนซีต่ำลงกว่าก่อนหน้านี้ไปหลายระดับ

เนี่ยเหยียนเซินพูดอย่างเรียบง่ายไม่กี่คำ “เจียหย่วนกลับมาแล้ว”

เหยียนซีรู้ว่าเจียหย่วนคือใคร หลังจากที่นิ่งเงียบไปเล็กน้อย เธอก็ตอบรับกลับไป “ได้”

เนี่ยเหยียนเซินหยุดชะงักไปทันที

ราวกับคิดไม่ถึงว่าเธอจะตอบรับกลับมาเร็วขนาดนี้

เหยียนซีพลิกข้อตกลงการหย่า เห็นตัวอักษรที่อัดแน่นบนนั้น เรื่องราวที่เคยทำด้วยกันกับเนี่ยเหยียนเซินต่างๆ นานาก็ผุดขึ้นมาในหัว

เมื่อสองปีก่อนพวกเขารู้จักกันที่ไนท์คลับอันเย่ เธอที่มีเรื่องกลุ้มใจอย่างหนักได้พบเจอกับเนี่ยเหยียนเซินที่อกหัก หลังจากดื่มเหล้าไปสองแก้ว ก็ราวกับได้พบคนรู้ใจอย่างนั้น พวกเขาสนทนากันอย่างถูกปากถูกคอ

ไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบชั่วข้ามคืนเหมือนในละครน้ำเน่า หลังจากที่ดื่มเสร็จต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป

ตอนที่ได้มาเจอเขาอีกครั้ง ก็เป็นอีกสามวันหลังจากคืนนั้น เนี่ยเหยียนเซินพาผู้ช่วยพิเศษมาหาเธอถึงที่ มาพูดคุยเรื่องแต่งงานกับเธอ

เธอตอบตกลง

หลังจากที่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว เขาก็ดีกับเธอมากจริงๆ ดูแลเอาใจใส่เธอ หากเธอพบเจอปัญหาอะไรก็ช่วยแก้ปัญหาให้เธอทันที เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยก็เป็นคนเตรียมยาให้เธอเองกับมือ ตอนสระผมเสร็จก็เป็นฝ่ายช่วยเช็ดผมให้ มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างมาก

จนกระทั่งเมื่อครึ่งปีก่อนเขาได้รับโทรศัพท์หนึ่งสาย

หลังจากรับสายโทรศัพท์ในครั้งนั้น เขาก็เปลี่ยนไป

เฉยเมยและห่างเหินกับเธอ ไม่อ่อนโยนอีกต่อไป

แล้ววันนั้นเองเธอถึงได้รู้ว่า ที่เนี่ยเหยียนเซินแต่งงานกับเธอ หลังแต่งงานที่เขาทำดีกับเธอมากขนาดนั้น มันก็เป็นเพราะว่าเธอหน้าตาคล้ายกับซูเจียหย่วนที่เป็นรักแรกของเขา

เมื่อคิดถึงเรื่องพวกนี้ เหยียนซีก็เม้มปากและถามเนี่ยเหยียนเซินอย่างเรียบเฉย “เมื่อกี้นี้คุณบอกว่า ฉันสามารถร้องขอค่าชดเชยได้ใช่ไหม”

“ใช่” เนี่ยเหยียนเซินตอบสั้นๆ กระชับได้ใจความ

“ชดเชยอะไรก็ได้ทั้งนั้นเลยใช่ไหม？” เหยียนซีเงยขึ้นมองเขา ใบหน้าที่หล่อเหลาไม่ได้สดใสเหมือนกับเมื่อก่อน

เนี่ยเหยียนเซินถูกสายตาแบบนี้จ้องมองจนเริ่มเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาในใจ “อืม”

เขาคิดดีแล้ว

ตราบใดที่คำขอของเหยียนซีมันไม่มากเกินไป เขาก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองเธอ

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เธอดีกับเขามาก

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ฉันต้องการรถซุปเปอร์คาร์ที่แพงที่สุดในโรงจอดรถของคุณ”

“ได้”

“วิลล่าหลังหนึ่งที่เขตชานเมือง”

“ได้”

“เงินที่คุณหามาตลอดสองปีที่แต่งงานกันแบ่งมันครึ่งหนึ่งให้กับฉัน”

หลังจากที่ฟังมาถึงตรงนี้

ในที่สุดเนี่ยเหยียนเซินที่สีหน้าสงบนิ่งมาโดยตลอดก็เริ่มแววตาสั่นไหว กลัวว่าตัวเองจะฟังผิดไป จึงเอ่ยปากถามกลับไปทันที “คุณว่าอะไรนะ？”

“ทรัพย์สินหลังสมรสถือเป็นทรัพย์สินร่วมกันของสามีภรรยา ฉันคำนวณดูแล้ว ตัดพวกเงินลงทุนพวกนั้นของคุณทิ้งไป เงินเดือนของคุณรวมกับเงินปันผลของบริษัทตลอดสองปีที่แต่งงานกันมา ก็น่าจะประมาณหลายพันล้าน” เหยียนซีพูดด้วยสีหน้าท่าทีจริงจัง ไม่มีวี่แววของการล้อเล่นเลยแม้แต่นิดเดียว “ฉันไม่ขอเยอะแล้วกัน แบ่งมาให้ฉันสี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็พอ”

เนี่ยเหยียนเซิน “ฮะ？ ？”

เหยียนซีพูดขึ้นต่ออีก “แน่นอนว่ารายได้ของฉันเองก็จะแบ่งให้กับคุณสี่สิบเปอร์เซ็นต์ด้วยเหมือนกัน”

“เหยียนซี！” เนี่ยเหยียนเซินเริ่มโมโหขึ้นมาแล้ว

เมื่อกี้นี้เขาบ้าไปแล้วที่รู้สึกผิด ก่อนหน้านี้ไม่เห็นจะรู้เลยว่าเธอจะหน้าเงินขนาดนี้

เหยียนซีเงยขึ้นมองเขา ถามขึ้นอย่างจริงจัง “ไม่ได้เหรอ？”

แน่นอนว่าไม่ได้อยู่แล้ว！

เนี่ยเหยียนเซินปฏิเสธไปโดยที่ไม่คิดเลยแม้แต่นิดเดียว

“ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร” เหยียนซีวางปากกาเซ็นชื่อในมือลง “ตอนที่คุณเจอกับพวกผู้ใหญ่ของคุณในครั้งหน้า ก็จะได้เจรจาเรื่องที่คุณนอกใจระหว่างชีวิตแต่งงานกับพวกเขาซะเลย เชื่อว่าพวกเขาต้องยินดีช่วยตัดสินใจแทนฉันอย่างแน่นอน”