ก็แค่เมียเก่า

เสิ่นเย่า บุตรสาวกำพร้าแห่งจวนแม่ทัพ ได้รับความเมตตาจากฝ่าบาทพระราชทานสมรสให้ ชาติก่อน นางแต่งให้กับรัชทายาทเซี่ยจิ่งชูแต่กลับต้องทนทุกข์ทรมานและถูกย่ำยีศักดิ์ศรีในตำหนักบูรพาจนตัวตาย หลังความตาย เสิ่นเย่าได้เกิดใหม่ย้อนเวลากลับมาในงานเลี้ยงพระราชทานสมรสอีกครั้ง ครั้งนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการเลือกคู่ครอง เสิ่นเย่าตัดสินใจเลือก ท่านอ๋องจิ้งเซี่ยหยวน เสด็จอาผู้รูปงามไร้ที่ติ แต่กลับบาดเจ็บสาหัสจากสงครามและนอนไม่ได้สติ ทว่าหลังจากเข้าพิธีมงคลได้ไม่นาน ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นเมื่อเซี่ยหยวนฟื้นคืนสติ เสิ่นเย่าได้รับความเคารพ การปกป้อง และความรักทนุถนอมจากเขาอย่างที่นางไม่เคยได้รับมาก่อน จนก่อเกิดเป็นความรักแท้ ในขณะเดียวกัน ความทรงจำอันโหดร้ายในชาติก่อนของรัชทายาทเซี่ยจิ่งชู ก็ค่อย ๆ หวนคืนมา

ซ่งโหย่วหนิงได้เห็นการทรยศที่ย่ำแย่ที่สุดจากสามี เฟิงหานโจว และเขายังพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "คุณคลอดไม่ได้ แต่ตระกูลเฟิงก็ไม่อาจขาดสายเลือดสืบทอด" คืนนั้นเอง เธอได้โทรหาหมายเลขที่ไม่มีใครกล้าติดต่อ และตัดสินใจแต่งงานใหม่กับชายผู้ทรงอำนาจที่สุดในเมืองหนานเฉิง หลังได้เจอกันอีกครั้งในวันแต่งงานของเธอ เฟิงหานโจวกลับปรากฏดวงตาที่แดงก่ำ พร้อมคุกเข่าต่อหน้าเธอ "ที่รัก ผมผิดไปแล้ว ขอเพียงคุณมองผมอีกสักครั้งเถอะ" แต่ซ่งโหย่วหนิงกลับถอยหลังไปหนึ่งก้าว ล้มเข้าไปในอ้อมกอดของชายที่อยู่ข้างหลังพอดี เฟิงเยี่ยนผู้ได้รับฉายานามว่า "ท่านยม" กอดเอวของเธอไว้แน่น พร้อมเอ่ยด้วยเสียงเย็นชา "ดูเหมือนนายลืมไปแล้วว่า ตอนนี้สามีของเธอคือผม"

วินเซนต์มาจากครอบครัวร่ำรวยทั้งฝ่ายพ่อและแม่ แม่เขาคือประธานกรรมการของวิลสันกรุ๊ปและพ่อเขาคือหัวหน้าแก๊งมาเฟียลึกลับ เขาปกปิดความรวยแล้วเริ่มความสัมพันธ์กับเจสสิก้า แต่สุดท้ายกลับโดนรถชนจนโคม่าไปสามปีโดยที่ขาดการติดต่อกับพ่อแม่ เจสสิก้าทำงานพาร์ตไทม์เพื่อหาเงินมาจ่ายค่ารักษาให้วินเซนต์ แต่เธอกลับถูกญาติรังแกแล้วก็ถูกสังคมดูถูก ตอนที่เจสสิก้าถูกรังแกเพราะวินเซนต์อีกครั้ง ชายผู้ตกอยู่ในโคม่ามาสามปีกลับได้สติอีกครั้ง พอเหล่าคนที่มารังแกได้รู้ตัวตนแท้จริงของวินเซนต์ พวกเขาก็ได้รู้ซึ้งว่ากำลังล่วงเกินใครอยู่

เยี่ยนจ้าวเสว่ นักธุรกิจสาวผู้ยิ่งใหญ่ ชาติก่อนเพราะเชื่อคำลวงของเยี่ยนอี้เฉินผู้เป็นน้องชาย และเสิ่นจือเยว่ผู้เป็นสามี มอบธุรกิจทั้งหมดให้กับน้องสะใภ้จ้าวอวี้ถิง ใครจะไปรู้ว่าจ้าวอวี้ถิงมีจิตใจชั่วร้าย หลังจากแย่งธุรกิจมาจากเยี่ยนจ้าวเสว่ได้ ก็ลอบมีสัมพันธ์กับเสิ่นจือเยว่สามีของเธอ ถึงขั้นที่ว่าสุดท้าย เยี่ยนจ้าวเสว่ต้องตายอย่างน่าอนาถ! เยี่ยนจ้าวเสว่กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ไม่เพียงแค่ประกาศถอนหมั้นกับเสิ่นจือเยว่กลางงานหมั้นเท่านั้น แต่ยังใช้อำนาจของเจ้าบ้านตระกูลเยี่ยน ทำลายความฝันที่จ้าวอวี้ถิงจะได้แต่งเข้ามาในบ้านเศรษฐีจนหมดสิ้น แต่เยี่ยนอี้เฉินกลับถูกหลอกจนโงหัวไม่ขึ้น ยังคงเชื่อจ้าวอวี้ถิงอย่างสนิทใจ เมื่อไม่มีทางเลือก เยี่ยนจ้าวเสว่จำต้องกระชากหน้ากากของจ้าวอวี้ถิง สุดท้ายก็ "ตบเรียกสติ" น้องชายที่โง่เขลาจนตาสว่างได้ เผยท่าทีที่แข็งแกร่งของผู้หญิงออกมา

เรื่องราวของซูหว่านถังยอดหญิงสูงศักดิ์ผู้ซึ่งในชาติปางก่อนถูกคนในครอบครัวร่วมกันวางแผนชั่วร้าย บีบบังคับให้นางต้องแต่งงานเข้าไปอยู่ในจวนอ๋องที่โหดเหี้ยมทารุณ เมื่อได้รับโอกาสกลับชาติมาเกิดใหม่ ในวันคัดเลือกตัวเข้าวัง นางจึงตื่นขึ้นมาด้วยจิตใจที่เยือกเย็นและมั่นคง ซูหว่านถังใช้ไหวพริบเข้าประจันหน้า วางหมากตอบโต้จนสามารถต้อนพี่สาวบุญธรรมและพ่อแม่ใจเหี้ยมที่เคยหักหลังจนจนมุมและพบกับความพินาศ นางใช้ทักษะงานปักสกุลกูลกู้อันเลิศล้ำประกอบกับสติปัญญาอันเฉลียวฉลาด จนเอาชนะใจและเป็นที่โปรดปรานของทั้งฮองเฮาและพระชายาองค์รัชทายาท จนได้เข้าไปอยู่ในวัง เมื่อถึงวันงานเลี้ยง นางก็ได้เปิดโปงพร้อมชำระแค้นศัตรูเก่า ท้ายที่สุดนางไม่เพียงแต่พลิกชะตาชีวิตที่เคยเลวร้ายได้สำเร็จ แต่ยังสามารถยืนอย่างมั่นคงและค้นพบความอบอุ่นครั้งใหม่ในตำหนักบูรพา นี่คือเรื่องราวแห่งการแก้แค้น การเอาตัวรอดท่ามกลางสมรภูมิเล่ห์เหลี่ยมในรั้ววัง

ฉันมีความลับอยู่อย่างหนึ่ง  ฉันมองเห็นซับกระสุนได้  เพียงเพราะฉันไถไปเจอคลิปสั้นของหนุ่มกล้ามปูคนหนึ่ง  สามีก็ไล่ฉันลงจากรถบนทางด่วน  ซับกระสุนบอกว่า : [ เขาหึงแล้ว  เขารักมาก ] [ เขาแค่เป็นโรคไม่มีปากของพระเอกนิยาย ] แต่ฉันโดนรถชนจนบาดเจ็บสาหัส เขากลับปล่อยให้รักแรกสาดซุปไก่ใส่ฉัน  ผลักฉันตกบันได  ทำลายของที่ระลึกของฉัน  มีอะไรกับเธอนับครั้งไม่ถ้วน  ซับกระสุนยังคงรื่นเริงกันต่อ : [ ทรมานภรรยาสะใจชั่วขณะ ตามง้อภรรยาลำบากแสนสาหัส ] พวกเขาไม่รู้ว่า ตั้งแต่ครั้งแรกผิดหวัง ฉันก็กำลังวางแผนที่จะจากไปอย่างใจเย็น  ฉันยื่น๘้อตกลงการหย่าให้ แล้วหายไปอย่างสิ้นเชิง  จากนั้นก็ไปแต่งงานใหม่กับคนที่เขาไม่อาจเอื้อมถึงอย่างสง่างาม ต่อให้เขาร้องไห้คร่ำครวญสำนึกผิด  ฉันก็ไม่เคยหันกลับไปอีกเลย