ถ้าแม่ร่าน แม่ขอโทษ

ถ้าแม่ร่าน แม่ขอโทษ

     ตอน ความสวยที่ไม่อาจละสายตา

     วันนี้รินรดาอยู่บ้าน อาชีพของเธอคือเล่นหุ้นและใช้เงินที่สะสมมาจากการเป็นนางแบบสมัยวัยรุ่น

     บ้านของเธออยู่ในหมู่บ้านจัดสรรย่านคนรวยที่แพงเกินแปดหลัก 

     สมัยยังเป็นนางสาวไทยทำงานมาเยอะมาก ทั้งโฆษณา ทั้งพรีเซนเตอร์สินค้า ทั้งเดินสายประกวด 

    เรียกได้ว่าชาตินี้ทั้งชาติรดาใช้เงินเก็บยังไงก็ไม่หมด ต่อให้จะตัวคนเดียวเพราะเสียสามีไปจากอุบัติเหตุเมื่อนานมา

    นอกจากหุ้นแล้วงานอดิเรกของรดาคือเล่นฟิตเนส เล่นโยคะและปลูกดอกไม้ 

    เมื่อดูแลตัวเองดีหุ่นของเธอจึงสวยสดอิ่มอวบ เธอดูเหมือนสาววัยสี่สิบสามสิบแบบโกงอายุเอามากๆ แถมผิวพรรณยังขาวใสแบบออร่าพุ่ง

    ระหว่าที่คุณแม่กำลังนั่งเหยียดขาเล่นโยคะก็มีสายโทรเข้ามาในมือถือ

     "แม่คะ วันนี้หนูจะพาแฟนมาทานข้าวที่บ้านนะคะ" เสียงรตีลูกสาวคนโตพูดสาย

     "อ๋อจ๊ะ แฟนคนไหนนะ นักบินเหรอ" (รตีเปลี่ยนแฟนบ่อย)

    "ไม่ใช่ค่ะ คนนี้นักแข่งรถ" รตีตอบแม่

    "อ้อ ๆ ค่ะ แล้วอยากให้ทำอาหารแบบไหนคะ" รดาพูดกับลูกเพราะมาก เธอทำแบบนี้เสมอ ความสุภาพของเธอทำให้ตัวเธอเองน่าเคารพ

    "อะไรก็ได้ค่ะแม่ ขอบคุณนะคะ รักแม่ที่สุดเลย" รตีตอบแล้วจุ๊บโทรศัพท์จ๊วบๆ

    "เอ รตาจะกลับจากมหาลัยตอนไหนนะ จะได้ช่วยกันทำของอร่อย" คุณแม่พึมพำหาลูกสาวคนเล็ก เธอรู้สึกสนุกที่จะได้โชว์ฝีมือทำอาหาร

     ชีวิตประจำวันของคุณแม่เรียบง่ายจนน่าเบื่อ เมื่อรู้ว่ามีแขกจะเข้าบ้านเธอจึงตื่นเต้นเป็นพิเศษ

    รดาขับรถเก๋งออกไปซื้อของที่ตลาดทันที เธอเลือกไปตลาดสดแทนห้างเพราะว่าจะได้ของที่สดกว่าและถูกกว่า

    พอลงจากรถแทบทุกคนก็หันมามองสาวสวยที่หุ่นอิ่มอวบ ขาเธอยาวสวยแบบเกินต้าน ลักษณะคือต้นขาใหญ่และลำขาเรียวไล่ลงมาหาน่องที่เล็กเรียว

    หุ่นแบบนี้เกิดจากการเล่นฟิตเนสและโยคะ หุ่นแบบสาวฟิตเนสจะแน่นหนับแนวๆนี้

    ชุดเดรสสีฟ้ายิ่งทำให้ผิวขาวออร่าดูสว่างจ้าจนแสบตา ใบหน้าเรียวขาวที่แก้มป่องทำให้เธอดูเหมือนอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา

    พอย่างเดินเข้ามาในตลาดคุณแม่ก็ก้มเลือกเนื้อเลือกผักผลไม้

    ก้มลงต่ำจนเห็นสองเต้าที่ใหญ่แน่นเต็มอกย้อยลงเท่าลูกแตงโม

   ร่องนมขาวๆทำให้พ่อค้ามือไม้สั่น เค้าทำผลไม้หล่นตุบๆ ๆ ขณะที่หยิบมาชั่ง

    "โอ่ย! ๆ ๆ ขอโทษครับ" พ่อค้าปากสั่น

    "ไม่เป็นไรค่ะ" คุณแม่คนสวยอารมณ์ดีแถมยังช่วยหยิบของที่ตก

    เดินต่อมาตามแผงตลาด ลูกจ้างต่างด้าวที่เข็นผักเหลียวหลังมองตามตูดงอนๆจนเดินไปชนกับเสาไม้ โครมม! 

    อีกคนมองขาขาวจนเดินตกหลุมร่องน้ำ กลิ้งตุ๊บตั่บ ๆ 

    โอ๊ย! เสียงร้องโหยหวน