เพราะคืนนั้น รักพันธนาการหัวใจ

#####1

หญิงสาวพยุงร่างตัวเองออกจากสถานการณ์วุ่นวายตรงหน้า ตอนนี้เธอปวดหัวจนเหมือนหัวจะระเบิด แถมยังรู้สึกมึนหัวราวกับทุกสิ่งรอบตัวเธอมีล้อเลื่อนเคลื่อนที่ได้หมดทุกสิ่ง กว่าจะพาตัวเองออกมาอยู่ในที่เงียบสงบได้นัทธนิษฐ์ก็ต้องใช้พลังเป็นอย่างมาก ตอนนี้เธอไม่รู้ว่ากำลังเดินไปที่ไหน ขอแค่เป็นที่สงบ ๆ แค่ให้เธอได้พักสายตาก็พอ

เดินมานานจนเธอรู้สึกว่าไกลจากที่วุ่นวายนั่นพอสมควร ก่อนที่เธอจะล้มฟุบอยู่ในสถานที่ที่เธอไม่รู้จักก็มีวงแขนแข็งแกร่งของใครบางคนเข้ามารับร่างแบบบางเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี

“คะ คะ คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ได้ครับ” เขาตอบกลับคนตัวเล็กที่เนื้อตัวนุ่มนิ่ม

เมื่อได้สัมผัสร่างกายนุ่มนิ่มบวกกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เธอฉีด ทำให้อารมณ์บางอย่างที่เขาพยายามอดทนไว้แทบจะกลั้นไม่อยู่ส่วนล่างของเขาปวดหนึบไปหมด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หลังจากดื่มไวน์ราคาแพงในงานเลี้ยงต้อนรับกลุ่มธุรกิจต่างประเทศ ซู่เหลียงฉีก็เกิดอารมณ์บางอย่าง ที่จำเป็นต้องปลดปล่อย

เขาเพียงต้องการจะกลับไปพักที่ห้องพักส่วนตัวในโรงแรมที่เขาเป็นเจ้าของเท่านั้น ซึ่งไม่คาดคิดว่าจะได้เจอหญิงสาวชุดเดรสสีขาวสั้นกุดรัดรูปดูเย้ายวน ท่าทางเหมือนคนเมาหลงทาง

“คุณขึ้นมาบนชั้นนี้ได้ยังไง นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว เฉพาะคนที่มีคีย์การ์ดเท่านั้นถึงจะขึ้นมาที่นี่ได้”

“ฉันไม่รู้ มีคนเปิดลิฟต์ให้ฉัน เขาบอกแค่ว่าห้องพักของฉันอยู่ที่ชั้นบนสุดของตึกนี้ ออกจากลิฟต์เดินไปสุดทาง”

นัทธนิษฐ์ผละออกจากวงแขนแข็งแกร่งพยายามเดินไปสุดทางเดินตามคำบอกเล่าของใครสักคน ร่างอวบอัดที่ดูนุ่มนิ่มไปทุกส่วนของร่างกายค่อย ๆ เกาะของผนังยันตัวเองไปเรื่อย ๆ

ซู่เหลียงฉี มองร่างเย้ายวนที่ตอนนี้เดินโซเซไปมาจนทนไม่ไหว

“เดินช้าแบบนี้เมื่อไหร่จะถึงห้องกันล่ะ” ความอดทนของเขาไม่มากพอที่จะรอให้เธอเดินไปจนถึงห้อง ร่างสูงเข้ามารวบคนตัวเล็กกว่าไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว

พอได้ใกล้ชิดขนาดนี้ เรื่องที่ต้องทนก็ทนไม่ไหวแล้ว ถ้าเธอมาถึงที่นี่ได้ ตอนนี้เธอก็คงเป็นผู้หญิงที่ใครสักคนส่งมาเพื่อเป็นของเขาในคืนนี้ พวกนั้นคงรู้รสนิยมของเขาดี ถึงได้จัดอาหารเลิศรสมาให้ เขาไม่ชอบของราคาถูก ชุดเดรสราคาแพง กระเป๋าแบรนด์หรู กำไลคาร์เทียร์ บวกกับน้ำหอมชั้นดี ทำให้ผู้หญิงตรงหน้าถูกสเปคเขาไปหมด ทุกอย่างต้องพิถีพิถันไม่เว้นแม้กระทั่งคู่นอน

นัทธนิษฐ์รู้สึกได้ถึงการคุกคามเธอ เขารวบตัวเธอแบบไม่ทันตั้งตัวถึงแม้จะมึนหัวขนาดไหน เธอก็ยังคงมีสติพอจะรับรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ลมหายใจอุ่นของชายแปลกหน้าเรี่ยรดอยู่ข้างหู แม้ว่าจะขัดขืนต่อต้านแค่ไหน เขาก็ไม่ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ วงแขนแข็งแกร่งนั่นพันธนาการตัวเธอเอาไว้

“คุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันลงเถอะค่ะ” คนตัวเล็กดิ้นโวยวาย

เสียงปุ่มกดรหัสเข้าห้องสูทสุดหรู เขาพาเธอเขาห้อง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพาเหยื่อขึ้นมากินบนนี้

“ก็พาเธอไปทำหน้าที่ยังไงล่ะ คนของฉันน่าจะจ่ายไปเยอะ มันก็ต้องทำทุกอย่างให้คุ้มที่สุด”

พูดจบเขาก็โยนเธอลงโซฟาอย่างไม่ไยดี เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกถอดออกเผยให้เห็นลอนกล้ามที่สวยงามเหมือนนักกีฬาอาชีพ

คนตัวเล็กพยายามดิ้นรนหนีให้พ้นจากการกระทำของเขา ร่างแบบบางหล่นลงข้างโซฟา พยายามคลานหนี ชุดกระโปรงสีขาวราคาแพงตัวสั้นกุดของเธอดึงรั้งจนเผยให้เห็นบั้นท้ายอวบอัดที่ซุกซ่อนอยู่ในแพนตี้ตัวจิ๋ว

“เธอนี่ก็ยั่วดีเหมือนกันนะ”

คำพูดหยาบคายหลุดออกจากปากชายร่างสูงที่ตอนนี้อยู่กึ่ง ๆ เปลือยเปล่า

นัทธนิษฐ์รู้ดีว่าเหตุการณ์ต่อไปนี้จะเกิดอะไรขึ้น ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงเวอร์จิ้น แต่การมีอะไรโดยที่เธอไม่ยินยอมก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องการ

ซู่เหลียงฉีดึงข้อเท้าเล็ก ๆ ของคนที่กำลังคลานหนีให้กลับเข้ามาอยู่ในพันธนาการ เขารวบสองมือเธอเอาไว้พื้นพรมอุ่น

“ปล่อยฉันไปเถอะ อย่าให้เรื่องมันเลยเถิดไปกว่านี้เลย”

“อะไรคือเลยเถิด ก็ในเมื่อเธอต้องเป็นของฉันอยู่แล้ว”

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ คุณเข้าใจผิด” คนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่างต่อรอง

“ฉันว่าไม่ผิดหรอก” พูดจบ ร่างสูงก็เริ่มสูดกลิ่นหอมของคนตัวเล็ก เขาขบเม้มโลมเลียติ่งหูของเธอ จนสัมผัสได้ว่าคนใต้ล่างเริ่มส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ

ริมฝีปากอวบอิ่มนั่นพยายามร้องขอให้เขาปล่อยเธอ

“ปล่อย.....”

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้ส่งเสียงออกมาเป็นภาษา เขาก็ช่วงชิงอากาศจากริมฝีปากอวบอิ่มยั่วยวนนั่น เธอมีเสน่ห์ที่เขาไม่สามารถอดกลั้นได้ ถ้าเป็นผู้หญิงราคาถูกทั่วไป เขาจะไม่ปล่อยมาถึงขั้นนี้

คนตัวเล็กไม่ค่อยประสากับการกระทำของเขา ปล่อยให้ลิ้นลวกร้อนสอดเข้ามาอย่างคุกคาม เธอเริ่มผ่อนคลาย อาจเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าในงานเลี้ยง เธอเคลิบเคลิ้มไปกับอารมณ์ร้อนแรงที่เขามอบให้

มือไม้ของคนตัวใหญ่กว่าก็อยู่ไม่สุข เขาลูบไล้ไปทั่วทุกสัดส่วนอวบอัด อยากจะเห็นแล้วว่าภายใต้ชุดเดรสราคาแพงสินค้าจะมีคุณภาพขนาดไหน

“ขอเช็คสินค้าหน่อยนะ”

เขากระซิบเสียงกระเซ่าข้างหู เล่นเอาเธอขนลุกไปทั้งตัว

“อย่าถอดนะ” เธอพยายามมีสติปัดป้อง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงของคนตัวใหญ่กว่าได้

ชุดเดรสสีขาวตัวสั้นถูกฉีกออกจากร่างอย่างไม่ไยดี เขาไม่สนว่ามันจะราคาแพงขนาดไหน แค่อยากรู้ว่าภายใต้ชุดเย้ายวนนั่นจะซ่อนอะไรเอาไว้บ้าง

เมื่อไร้เกราะป้องกันก็เผยให้เห็นอกอวบอิ่มภายใต้บราเซีย เขาก้มลงสูดกลิ่นกายอย่างหื่นกระหาย สองมือก็อ้อมไปด้านหลังปลดปราการชิ้นสุดท้ายออก ปทุมถันคู่งามปรากฏต่อหน้า เขาดูดกลืนกินจนเธอต้องยอมเผยเสียงครางรัญจวน

“อ๊า อย่า ทำแบบนี้” คนตัวเล็กพยายามจะดิ้นหนี แต่ความสุขที่เขามอบให้ก็ทำเอาเธออยากตายตรงนั้น

ความสุขสมที่เธอไม่เคยได้รับกับแฟนเก่าสมัยเรียน ป.โท ก็แค่ทำทุกอย่างให้มันจบ ๆ ไปเธอไม่เคยได้รับการปรนนิบัติขนาดนี้ ความสุขที่คนแปลกหน้ามอบให้ทำเอาสมองเธอพร่ามัวราวกับคนโง่งม

“เธอ สวยขนาดนี้ ทำไมถึงยอมทำงานแบบนี้ล่ะ”

งง เธองงกับคำถามของเขางานอะไร นี่เขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงขายตัวหรือไง